68 IETS OVER DE NATUURLIJKE GESCHIEDENIS VAN DE VLOO. 



kort te voren door vliegen daarop gelegd. Waarom deze maden niet 

 ontstonden op het door linnen afgesloten vleesch, viel nu gemakkelijk 

 te verklaren. Het was immers , dank zij het linnen , van de bezoeken 

 der vliegen en bijgevolg ook van hare eieren verschoond gebleven! 



Ook omtrent den oorsprong van ons insekt koesterden de Ouden 

 eene dergelijke meening. Volgens hen nl. zouden de vlooien uit het 

 stof ontstaan, en op grond hiervan verklaarde men den aan het ge- 

 slacht der vlooien toegekenden Latijnschen naam Pulex , als eene 

 afleiding van het woord pulvis (stof) , ''quasi pulveris filius", zoodat 

 hg zou beteekenen kind van het stof. ' 



Aristoteles schijnt echter niet geheel onbekend te zijn gebleven met 

 de veranderingen der vloo. Men vindt ten minste bij hem opgeteekend 

 niet alleen dat de vlooien van verschillende seksen zyn , maar ook dat 

 zij wormen voortbrengen. Doordien hij evenwel hare veranderingen niet 

 geregeld naging, geloofde hij dat deze nakomelingschap van een eigen 

 geslacht {sui generis) was , en dat het volmaakt insekt geheel toeval- 

 lig in de aarde ontstond. Nog heden ten dage zijn er die meenen, 

 dat de vlooien uit zaagsel en turfmolm met urine bevochtigd voortkomen. 



Zelfs de anders in zijne waarnemingen zoo nauwkeurige swammer- 

 DAM heeft zich in de ontwikkeling van dit insekt deerlijk vergist. Vol- 

 gens hem nl. zou de vloo in den volmaakten toestand uit een ei te 

 voorschijn komen , om welke reden hij haar dan ook , wat de gedaante- 

 wisseling betreft, met de luis op eene lijn stelt (Zie zijne Historia 

 Insectorum generalis, ofte algemeene Verhandeling van de bloedelooze Dier- 

 hens. Utrecht 1669, blz. 74, en de na zijn' dood gedurende de jaren 

 1737 en 1738 uitgegeven Bijbel der Natuure of Historie der Insecten, 

 dl. I, blz. 58.). Klaarblijkelijk echter heeft swammerdam de cocons der 

 larven voor eieren aangezien , en is de door hem waargenomen kleurs- 

 verandering van de vloo in het ei, niets anders dan het verkleuren 

 van de pop in het spinsel. 



Zooals wij reeds gezegd hebben, is van leeuwenhoek de eerste ge- 

 weest, die de vloo door al hare veranderingen heen nauwkeurig heeft 



* Volgeus anderen evenwel zoa de naam Pulex op de kleur der vloo betrekking heb- 

 ben, en afgeleid zijn van het latijnsche woord pullus dat donker of zwarfachfig be- 

 teekent. Isidorus, bisschop van Sevilla, een Spaansch geleerde die in 636 overleed, 

 leidt dien naam af van het voedsel der vlooien , dat ook nit stof zou bestaan. Palices 

 vero vocuti sunt q^uod ex pulvere majis nutrianlur. Orig. XII, 5. 



