IETS OVER DE NATUURliIJKE GESCHIEDENIS VA.N DE VLOO. 71 



Langen tijd is men in het onzekere gebleven aangaande het natuur- 

 lijk voedsel dezer larven. Van leeuwenhoek kweekte ze op met doode 

 vliegen; rösel met doode vliegen en gedroogd duivenbloed, doch hij 

 nam tevens waar dat zij ook wel allerlei vuil nuttigden. Frisch meende 

 dat zij zich met zaagsel en stroo voedden , en noemt ze dan ook kleine 

 houtwormen, terwijl weder geoffroy zegt dat zij tusschen de haren der 

 dieren leven van het vuil dat uit het zweet ontstaat, doch dat men 

 ze in doosjes ook wel met vliegen in het leven kan houden. De eerste 

 der door ons genoemde waarnemers ontdekte evenwel ook aan jonge 

 duiven vlooienlarven , die met haren kop in de huid dier vogels ge- 

 drongen waren, en zich op deze wijze met hun bloed voedden. Het 

 schijnt dat westwood met deze waarneming niet bekend was , toen hij 

 ter aangehaalde plaatse schreef, dat de larven nimmer worden gevon- 

 den op de dieren , die van de aanvallen van het volkomen insekt te 

 lijden hebben. Voorts houdt deze schrijver het er voor , dat haar voed- 

 sel uit stukjes wol of vederen bestaat. 



Aan defrance evenwel zijn wij de kennis verschuldigd van het voedsel , 

 dat door de natuur voor deze wezens bestemd schijnt te zijn, en in 

 het zooeven genoemde deel der Annales des Sciences Naturelles vinden 

 wij zijne ontdekking opgeteekend. Hieruit leeren wij dat de larven der 

 vloo zich voeden met de roode korreltjes , die men , zooals ik hierbo- 

 ven reeds heb doen opmerken, steeds bij hare eieren aantreft, en die, 

 volgens het onderzoek van denzelfden waarnemer, uit gedroogd bloed 

 bestaan. Dat het de uitwerpselen der vloo zouden zijn, zooals men 

 toen algemeen meende , wordt door hem ten sterkste ontkend. Volgens 

 hem zijn het bloeddroppeltjes , die uit bijzondere, waarschijnlijk alleen 

 door de vrouwelijke vlooien aan het woondier toegebrachte wonden ge- 

 vloeid en spoedig daarna opgedroogd zijn. Ter loops deel ik hier even- 

 wel mede, dat ik ergens (op dit oogenblik kan ik my niet herinneren 

 waar) de veronderstelling gelezen heb, dat de bedoelde korreltjes zou- 

 den bestaan uit bloed , dat na .gulzig zuigen in onverteerden toestand 

 het darmkanaal der vloo verlaten heeft. Het is mij echter nog niet 

 mogen gelukken te ontdekken, welke van deze meeningen de juiste is. 



In ieder geval komt aan defrance de eer toe, het eerst den aard 

 en de bestemming dier lichaampjes aangetoond te hebben, en hoewel 

 aan zijne ontdekking niet bijzonder veel geloof geslagen is (de meeste 

 latere schrijvers over dit onderwerp trekken nl. hare juistheid in twijfel) 

 hebben mijne eigene onderzoekingen daaromtrent geleerd, dat zij ten 



