IETS OVER DE NATUURLIJKE GESCHIEDENIS VAN DE VLOO. 73 



par les ineres , qui leur apportent leur nourriture consistant en parcelles 

 de sang caillé.^^ 



Waarschijnlijk zijn het deze regels die onzen schrijver er toe ge- 

 bracht hebben, eene zoo schromelijke dwaling als de zijne in het 

 leven te roepen. Bijzonder nauwkeurig zijn blanchard's woorden wel 

 niet , maar om er uit te lezen wat hij er uit gelezen heeft , hiertoe 

 zou men op dat oogenblik zgne gedachten niet by elkander moeten 

 hebben. 



Doch genoeg van deze onwaarheden. Met den wensch , dat zij door 

 geen der leeraren in de Natuurlijke Historie in zijne aanteekeningen , 

 die hij bij voorkomende gelegenheden aan zijne leerlingen ten beste 

 zal geven , mogen opgenomen worden , keeren wij tot ons eigen onder- 

 zoek terug. 



Spoedig nadat de larf het ei verlaten heeft , begint zij zich met de 

 om haar heen verspreid liggende stukjes bloed te voeden, waardoor 

 het darmkanaal eene roode kleur verkrijgt, en duidelijk door het door- 

 schijnende lichaam zichtbaar wordt. Het aantal vervellingen dat de 

 larf ondergaat, is wegens hare geringe grootte moeielijk na te gaan. 

 Behalve in omvang verandert zij slechts weinig; ze neemt naar ach^ 

 teren in breedte toe , en wordt daardoor naar voren spitser ; de kop 

 verkrijgt langzamerhand eene geelachtige kleur, terwijl de haren der 

 achterste segmenten, die eerst kleurloos waren, zwart worden *. 



Wanneer de larf in den zomer den ouderdom van omstreeks twaalf 

 dagen bereikt heeft , is zij volwassen. Alsdan worden evenals bij andere 

 insektenlarven de onverteerde voedingsstoffen uit het lichaam ver- 

 wijderd , dat hierdoor weder kleurloos wordt. Vervolgens begint de 

 larf zich een cocon te vervaardigen , die aan een nabij zijnd voorwerp 

 vastgehecht, en aan de buitenoppervlakte met het vuil waarin de larf 

 geleefd heeft, bekleed wordt. 



In dit spinsel gaat de larf na eenige dagen in den poptoestand over. 

 Volgens waarnemingen van van leeuwenhoek kan deze verandering 

 evenwel ook plaats gi'ijpen zonder spinsel, waartoe men de larf kan 



^ Volwassen larven Tan de duivenvloo, die ik dikwijls in dni vennesten aantrof, waren 

 grooter en van voren breeder dan die van de hondenvloo, waaraan bovenstaande be- 

 schrijving ontleend is. Ook was de kop vrij donker, het lichaam licht geel, terwijl zich 

 op de rugzijde van ieder segment eene bruingele vlek bevond, en de haren van het li- 

 chaam zwart waren. 



