76 IETS OVER DE NATUURLIJKE GESCHIEDENIS VAN DE VLOO. 



de, om door eene nieuwe generatie van dit insekt lastig gevallen te worden. 



Men heeft lang in den waan verkeerd, dat de vlooien der dieren 

 tot dezelfde soort behoorden als die van den mensch. Linnaeus onder- 

 scheidde slechts twee soorten , te weten : de Pvlex irritans (welke naam 

 tegenwoordig voor die soort geldt, welke uitsluitend op den mensch 

 voorkomt) , en de Pulex penetrans of Zuid-Amerikaansche zandvloo , die 

 in vele voorname punten van de vorige afwijkt. GtOEZe merkte , gelijk 

 blijkt uit de aanteekeningen die hij aan zijne vertaling van de geer's 

 Mémoires pour servir a Vhistoire des Insectes toevoegde , eenig verschil 

 op tusschen de vloo der muizen en vleermuizen , en die van vele an- 

 dere zoogdieren , zooals de mensch , de hond , de kat , de haas , de vos , 

 enz. Boso d'antic echter beschreef in 1801 als derde soort eene vloo, 

 die reeds vroeger door hem op de mol was aangetroffen , en die hg 

 later op eene soort van relmuis {Myoxus nitela L.) terug vond, en gaf 

 haar den naam van Pulex fasciatus , naar aanleiding van eene gesloten 

 rij korte zwarte borstels , die aan het tweede segment voorkwam , en 

 op een' band geleek '. Daarna benoemde schrank in 1803 twee soor- 

 ten, die hij op den eekhoorn en op het huishoen aantrof, zonder er 

 echter eene beschrijving van te geven ; de dieren die hij als hare woon- 

 dieren vermeldt , toonen evenwel genoegzaam aan , dat hij zelf zijne 

 soorten niet juist wist te onderscheiden ^. In 1815 echter is door daniel 

 SCHOLTEN van Amsterdam het verschil tusschen de menschen- en de 

 dierenvloo nauwkeurig nagegaan, en door middel van microscopische 

 preparaten aangetoond. In de mededeeling die hij op blz. 356 van het 

 eerste gedeelte van den jaargang 1815 van de Algemeene Konst- en Let- 

 terbode van zijn onderzoek geeft , zegt hij opgemerkt te hebben , dat 

 slechts zeer zelden op menschen vlooien gevangen worden, die een 

 "nekschild met kamsgewijzen rand" hebben, en omgekeerd: geene zon- 

 der kam op zoogdieren , zooals honden , katten , ratten , enz. of vogels , 

 als : hoenders , spreeuwen , musschen , enz. , waaruit hij meent te mo- 

 gen vaststellen, dat de vloo zonder kammen alleen aan den mensch 

 eigen is , en dat die met de kammen aan de dieren behoort. 



Later (in 1832 en 1835) is deze quaestie uitvoeriger behandeld door 

 DUGÈs ^ en BOUCHÉ '*. Door den eersten werden bg die gelegenheid vier, 



^ Bulletins des Sciences par la Société PJiHom. t. II. p. 156. N". 44. 



2 Fauna Boïca. Bd. III. Ier Abth. S. 195. 



^ Annales des Sciences Naturelles, i. XXVII. p. 145. 



■* Nova acta academiae naturae curiosorum. T. XVII. pars I. p. 501. 



