DE EXPERIMENTEN VAN W. CROOKES. 91 



kwaam goochelaar had moeten doen adsisteren , omdat bij zulke ex- 

 perimenten een goochelaar een beter bevoegd beoordeelaar is en betere 

 controle kan uitoefenen, dan een natuurkundige. Zeker; daarmede had 

 CROOKES behooren te beginnen. 



Zoo lang de zaak nog in dezen toestand verkeert en wij er niet 

 meer van weten dan thans het geval is , kan eene opzettelijke bespre- 

 king er van in een tijdschrift als 't onze , dat de wetenschap wenscht 

 te populariseren, geen plaats vinden. Een aanbod van een opstel over 

 de proeven van crookes is dan ook bereids door de redactie van de 

 hand gewezen. 



By het gezegde moet ik evenwel nog het volgende voegen. 



Crookes heeft eenige wetenschappelijke mannen van erkenden naam 

 uitgenoodigd zijne toestellen te onderzoeken en zijne proefnemingen 

 bij te wonen , ten einde hem te helpen in het ontdekken van mogelijk 

 bedrog , in het vinden van eene zich aan de bekende natuurwetten 

 aansluitende verklaring , zoo die te vinden is , — in het constateren van 

 eene tot dusver onbekende natuurkracht , zoo die niet te loochenen 

 mogt zijn. Die heeren hebben geweigerd. Dit is zeker gemakkelijk; 

 maar het is verkeerd. Men moge zeggen: "de zaak is te dwaas om er 

 zich moeite voor te geven", — maar indien men meenen mogt dat het 

 publiek de zaak nu ook "te dwaas" vinden zal, dan bedriegt men 

 zich grootelijks. Dat publiek besluit uit dat hooghartig ignoreren niets 

 anders , dan dat de mannen der wetenschap de feiten niet onder de 

 oogen durven zien, omdat zij vreezen dat er feiten geconstateerd zou- 

 den worden , die niet passen in het raam van hunne wetenschap en 

 waarmede zij verlegen zouden kunnen raken. Het zal op crookes — 

 even als hij 't zelf doet, — de woorden van galvani toepassen: "ik 

 word aangevallen door twee geheel tegen elkander 'overstaande partijen , 

 door de wetenschappelyke lieden en door hen die niets weten. Beiden 

 bespotten mij en noemen mij den kikvorsch-dansmeester. Toch weet 

 ik dat ik eene van de grootste krachten der natuur heb ontdekt." — 

 Het gevolg is dat men, door te weigeren om kennis te nemen van 

 dergelijke zaken en ze te onderzoeken, v'ooral wanneer zij, die 

 deze kennisneming en dat onderzoek verlangen, zelve n 

 wetenschappelijke lieden zijn, en geen kwakzalvers, waarmede 

 men zich niet wil compromitteren , de dwaling en het bijgeloof in de 

 hand werkt. Faraday dacht er anders over dan de bedoelde heeren, 

 toen hij het verschynsel van den tafeldans onderzocht, en het hem 



