NOG IETS AANGAANDE DEN DEMPO. 



Door de welwillendheid van een der lezers van het Album daartoe 

 in staat gesteld, stip ik hier nog eenige bijzonderheden aan betreffende 

 den tocht naar den Dempo , eene thans sedert lang rustende , maar 

 volstrekt niet geheel onwerkzame vulkaan in de residentie Palembang 

 op Sumatra. Behalve de Heer nil , welke de uitkomsten van dien tocht in 

 dit tijdschrift (zie bl. 14 van dezen jaargang) in een belangrijk opstel heeft 

 medegedeeld , namen daaraan nog deel de Heeren tadama , valois van 

 BAER en BRUINSMA. De eigenlijke beklimming begon op 12 Juni 1870, des 

 morgens ten zeven uur , en op den volgenden dag des namiddags ten 

 een uur werd de krater bereikt , na een tocht vol inspanning en bezwa- 

 ren , alleen afgebroken door een nachtleger onder een afdak. Nog veel groo- 

 ter waren de moeielijkheden op den terugtocht , toen het weder alleron- 

 gunstigst was geworden. Als belooning voor hunne vermoeienissen had- 

 den onze moedige landgenooten , behalve het verrukkelijk vergezicht 

 op sommige punten van den berg en het zien van den krater, een 

 dampend zwavelmeer van omstreeks 500 M^ oppervlakte , nog het zeker 

 streelend bewustzijn van volgens eigen aanschouwing veel wetens- 

 waardigs te kunnen mededeelen aangaande die belangrijke plek , waar, 

 zoo die ooit door een Europeaan was bezocht, dan toch in vele jaren 

 niet één den voet had gezet. By de inlanders gold de berg dan ook 

 eenvoudig voor onbeklimbaar , en bovendien waren zij overtuigd dat, 

 zoo al iemand den top bereikte , hij toch niet levend kon terug komen ; 

 want boven op den berg huisden booze geesten — zou er ook iemand 

 daar in veel vroeger tijd door zwaveldampen gestikt zijn? — die hem 

 onfeilbaar doodden. Bovendien waren de bosschen op de helling des 

 bergs, mede volgens de inlanders, bevolkt door een groot aantal tijgers 

 en andere verscheurende dieren ; terwyl onze reizigers daar geen andere 

 sporen dan die van olifanten aantroffen en deze nog niet eens in 

 grooten getale. 



Zoo heeft dan deze tocht een dubbel doel bereikt. Zy heeft onze ken- 

 nis verrijkt, getuige het aangehaalde opstel, en is bovendien dienst- 

 baar geweest aan het uitroeien van een dolzinnig bijgeloof onder de 

 inlanders. 



Welke van deze uitkomsten zou wel de belangrijkste mogen heeten? 



LN. 



