102 



COPERNICUS EN KEPLEK. 



zij terugloopend, en dit duurt tot half Maart 1872. Gedurende dien 

 tijd bevindt zij zich bestendig tusschen de sterrenbeelden de Tweelingen 



Kg. 1. 



Castor 



Aldebaran 



Bcllett/'luJ 



en de Kreeft en verandert weinig van plaats. Met half Maart wordt 

 zij weder rechtloopend en beweegt zich door het sterrenbeeld de 

 Kreeft tot naar het sterrenbeeld de Leeuw. In November komt zij in 

 de nabijheid van de heldere ster Regulus in den Leeuw, en beweegt 

 zich dan met afnemende snelheid nog eenigen tijd voorwaarts in den 

 Leeuw, totdat zij, in het laatst van November, stilstaande wordt en dan 

 weder eene terugloopende beweging aanneemt. 



Dat wij dezen schijnbaren loop aan het hemelgewelf kunnen voor- 

 zeggen , hebben wij aan de wetenschap te danken , en wij zullen straks 

 zien, hoe de ontdekking van copernicus daartoe aanleiding gaf. Vroe- 

 ger moest men zulks door waarnemingen bepalen , en het is licht in 

 te zien, hoezeer deze onregelmatige beweging zich onderscheidt van de 

 meer regelmatige bewegingen, die men bij de zon en de maan kon opmer- 

 ken, en hoe moeielijk het moest vallen, zich van al deze onderling 

 zoo zeer verschillende bewegingen behoorlijk rekenschap te geven. 



Het was ongeveer 150 jaar voor onze tijdrekening, dat Ptolemaeus in 

 een door hem gesteld werk, dat de Arabieren later met Almagestum of 

 het groote werk betitelden , eene verklaring poogde te geven van de 

 inrichting van het heelal. 



Volgens zijn stelsel is de aarde in het midden geplaatst , en rondom 

 haar bewegen zich in cirkelvormige banen : de Maan , Mercurius, Venus , 

 de Zon , Mars , Jupiter en Saturnus , alle wereldlichamen , die men , 

 zoowel om hun eigenaardig licht als om hunne bijzondere bewegingen , 

 van de vaste sterren had leeren onderscheiden. 



Rondom deze banen , wier grootte of uitgestrektheid hij onbepaald 



