118 COPEHNICUS EN KEPLEK. 



liep tot den brandstapel veroordeeld te worden! Kepler wendde zich 

 dadelijk schriftelijk tot den Hertog van Wurtemberg om hem het dwaze 

 en onrechtvaardige van de zaak aan te toon en en te verzoeken van de 

 vervolging af te zien. Maar zijne bede was te vergeefs. Het proces 

 werd, hoewel langzaam, voortgezet. 



Met weemoed maar ook met verontwaardiging lezen wij de dwaze 

 beschuldigingen, die men haar ten laste legde. Om den geest dier tijden 

 eenigermate te doen kennen, willen wij ze hier mededeelen. Zij waren 

 de volgende: dat zij in de tooverkunst onderricht had ontvangen van 

 eene tante , die als heks verbrand was ; — dat zij dikwijls samenkom- 

 sten hield met den duivel ; — dat zij geene tranen kon storten ; — dat zij 

 nachtelijke wandelingen deed om de varkens harer naburen te vernie- 

 len; — dat zij de personen met wie zij sprak niet in het aangezicht 

 durfde zien ; — dat zij door middel van den doodgraver den schedel van 

 haren overleden man had weten te verkrijgen, om er een beker van 

 te maken en dezen aan haar zoon had geschonken; — allen punten die 

 moesten dienen , om haar als heks tot den brandstapel te doen ver- 

 oordeelen. 



In 1620 begaf kepler zich persoonlijk naar Stuttgard om zyne 

 moeder te verdedigen. Het mocht hem gelukken haar van den ver- 

 schrikkelijken vuurdood te redden, doch eerst nadat men besloten had 

 haar tot het uiterste te bedreigen , zoodat men haar achtereenvolgens al 

 de schrikkelijke foltertuigen voorlegde, waarmede men reeds aan zoo 

 menigeen een leugen had ontwrongen , die voor waarheid moest gelden 

 om er eene veroordeeling op te gronden. De oude vrouw bleef echter 

 standvastig haar onschuld volhouden en verklaarde plechtig, dat wan- 

 neer zij ook , door de voorgestelde pijnigingen tot het uiterste gebracht , 

 tot eene bekentenis mocht komen eene heks te wezen, zulks toch eene 

 onwaarheid zoude zijn , die door angst en pgn zoude zijn afgeperst. Zij 

 werd ontslagen en stierf twee jaren later. 



Kort na den afloop van dit proces werd kepler een professoraat 

 aangeboden te Padua. Hij wees dit echter van do hand met de betui- 

 ging: "Als Duitscher van geboorte en karakter ben ik gewoon overal 

 en onverholen de waarheid te zeggen , en ik wil mij niet aan het ge- 

 vaar blootstellen om daardoor , evenals giobdano brung , den brandsta- 

 pel te moeten beklimmen." 



GiORDANO BRUNG was , Omdat hij het stelsel van cgpernicüs leerde 

 en de andere planeten als wereldbollen beschouwde , die even zoowel 



