124 COPERNICUS EN KEPLER. 



op aarde en ons geschikt maakt voor den hemel. Werken wij daar 

 allen toe mede voor zoo verre onze werkkring dit medebrengt en 

 onze krachten zulks toelaten, en mogen ook de voorbeelden der groote 

 mannen , wier aandenken wij wenschen in eere te honden , ons daartoe 

 krachtdadig opwekken! 



HEBBEN DE EENDVOGELS EEN SCHERP 

 REÜKVERMOGEN ? 



Naar aanleiding van het correspondentie-artikel in de tweede afle- 

 vering , ontvingen wij van den heer a. h. kerstens , te 's Hertogen- 

 bosch , een brief , gedagteekend 7 Januari , waarin dienaangaande het 

 volgende voorkomt : 



"Ik deel hierbij een paar verhalen van hooimannen omtrent het scherp 

 reukvermogen der wilde eend mede. Zoo gebeurde het een dier voge- 

 laars , dat hij , in gezelschap van een slachter met de gewone behoed- 

 zaamheid op de kooi komende , eene gansche vlucht wilde eenden plot- 

 seling den vijver zag uitvliegen, zonder oogenschijnlyke aanleiding. 

 Zonder aarzelen schreef hij die schuwheid toe aan den reuk van versch 

 vleesch, dien de slager van zich zou hebben verspreid. Een ander ver- 

 haalde my hoe eene vlucht van wel 500 dier vogels eensklaps den 

 vijver verliet. De man had nieuwe schoenen aan de voeten, en de 

 lucht van 't versche leder was voldoende geweest de eenden te waar- 

 schuwen. Tabakrooken zou steeds dezelfde uitwerking hebben; het is 

 dan ook op al de kooien streng verboden. 



Deze en dergelijke verhalen werden met het vuur der innigste over- 

 tuiging gedebiteerd , en die overtuiging wordt door alle kooimannen , 

 die ik in Noord-Brabant in de gelegenheid geweest ben te spreken, 

 gedeeld. 



Ik meen ze echter als sprookjes te moeten beschouwen, en de 



