138 GELEERDE HONDEN. 



er inderdaad mede gelegen als met het bekende ei van Colnmbus. 

 Juist die groote eenvoudigheid is echter de oorzaak, dat men er niets 

 van bespeurt. Bij zulke samengestelde handelingen als de hond verricht , 

 handelingen die schijnbaar getuigen van zekere combinatien van be- 

 grippen en daaruit afgeleide gevolgtrekkingen , is men van zelf geneigd 

 te denken aan een even samengesteld stelsel van teekens , die door 

 den meester gegeven worden, en zoo wordt de aandacht afgeleid en 

 op allerlei dwaalsporen gebracht. 



Is het mij nu ook al niet geoorloofd meerdere inlichtingen te geven , 

 zoo kan ik hier toch wel het slotresultaat mededeelen, waartoe dit 

 onderzoek geleid heeft. 



Het is dit: dat wel verre dat zulk een zoogenaamde geleerde hond 

 boven andere honden door geheugen of verstand zoude uitmunten, al 

 zijne handelingen integendeel nagenoeg zuiver automatisch zijn, het 

 gevolg eener door langdurige gewoonte verkregen hebbelijkheid om op 

 eenen enkelen bepaalden gezichtsindruk eene enkele bepaalde handeling 

 te doen volgen. 



Het kennen der cijfers , van de domino-steenen , van de kaarten is 

 niets dan schijn; de hond kent er in werkelijkheid geen enkel van en 

 is dus nog veel minder in staat tot de combinatien , die bij het do- 

 mino- of kaartspelen en het rekenen noodig zijn. Men zoude hem eene 

 nog veel moeielijker taak kunnen opgeven , bijv. het spellen van griek- 

 sehe , hebreeuwsche of arabische woorden , met de op blokjes geschil- 

 derde letters , en hij zoude er zich even goed van kwijten , veronder- 

 steld namelijk dat zijn meester die talen machtig was. 



Toch, al is nu ook de wijze waarop het dier door het maken van 

 bepaalde bewegingen den wenk zijns voor hem denkenden meesters 

 gehoorzaamt uiterst eenvoudig , zoo is desniettemin voorzeker daartoe 

 eene langdurige , voorafgaande oefening noodig. Schenkkan verhaalde 

 ons dat hij kort geleden een door hem zelven gedresseerden hond ver- 

 loren had, die eerst na eenen leertijd van negen maanden tot het be- 

 hoorlek verrichten der kunststukjes in staat was. Er wordt derhalve 

 daartoe veel geduld vereischt, maar bovendien de aanwending van 

 zekere hulpmiddelen , waaromtrent hij ons ook de gevraagde inlichtin- 

 gen gaf, die ik wel is waar hier verzwijgen moet, maar die mij deden 

 denken aan de verschillende uitkomsten van vrije studie, uit eigen 

 lust tot kennis, en aan gedwongen studie om aan een vastgesteld 

 examen-programma te voldoen. Het verwonderde mij nu niet meer dat 



