140 GELEERDE HONDEN. 



van verkregen individueele ervaring , met een bepaald doel handelen , 

 waarvan zij zich vooraf' bewust zijn. Zulke handelingen nu zijn uit 

 den aard der zaak steeds zeldzaam. Het is daarom dat ik ten slotte 

 hier nog een geval mededeel, dat bezwaarlijk op eene andere wijze 

 kan geduid worden , een geval , dat zoo buitengewoon is , dat ik in- 

 derdaad aarzelen zoude het aan onze lezers als iets dat werkelijk ge- 

 beurd is op te disschen, indien het niet door volkomen geloofwaardige 

 personen gewaarborgd was. 



Ik ontving namelijk van den heer J. f. van hoogstraten, predikant 

 alhier, het volgende uittreksel uit een brief van zijnen zoon,Mr. r. j. k. 

 VAN hoogstraten , advokaat te Haarlem , gedagteekend 21 Januari 1872. 



"Ben treffend voorbeeld van honden-instinkt , — ik meen verstand. 

 De heer W. Eldering woont te Overveen. Van den winter hoort hij 

 een ijselijk gejank van een hond, 's avonds voor zijn deur. De heer 

 Eldering opent, en een hond met een gebroken been loopt naar bin- 

 nen. Het beest wordt verbonden, verpleegd, verzorgd en geneest. 

 Hersteld zijnde vertrekt de hond, waarschijnlijk naar zijn vorig huis, 

 en men hoort niets meer van het dier. Eenigen tijd later echter doet 

 zich weer het oude gejank hooren. Weder opent de heer Eldering 

 de voordeur en ziet op de ^stoep zijn vroegeren verpleegde met een 

 confrater naast zich , die een gebroken been heeft ! De kameraad gaat 

 het huis in, dat N". 1 als een geschikt hospitaal scheen te beschou- 

 wen, en toen deze hem er goed en wel in zag, maakt hij rechtsom- 

 keerd en laat N". 2 aan de goede zorgen van den heer Eldering over ! 

 N". 2 moet van N". 1 verstaan hebben: ""Wacht, heb jij je poot ge- 

 " "broken , dan zal ik je ergens heen brengen , waar je het goed hebt 

 ""en waar zij je wel weer zullen opknappen!"" De heer Eldering , 

 dien ik zeer goed ken , geeft zijn woord van eer , dat zich de zaak 

 aldus heeft toegedragen." 



