DE ZONEKLIPS VAN 12 DECEMBER 1871. 143 



Iedereen weet wat een zoneklips is , hoe zij wordt voortgebracht 

 door dat de maan zich plaatst tusschen de aarde en de zon en hoe 

 zij , slechts op enkele plaatsen van den aardbol waarneembaar , zelfs 

 op die plaatsen wordt gezien op onderling zeer verschillende wijzen. 

 Daar, waar men zich bevindt juist in de as des schadnwkegels , welke 

 de maan op de aarde werpt , zal men de eklips óf totaal , óf ringvor- 

 mig zien, al naar dat de maan zich dichter bij de aarde bevindt of 

 wat verder van de aarde af is geplaatst. In 't eerste geval, waartoe 

 wij ons als voor het hier beoogde doel meest belangrijke voor 't oogen- 

 blik willen bepalen, zal de totale eklips meestal gelijktijdig ook nog 

 als zoodanig knnnen worden waargenomen op andere plaatsen, ter 

 weerszijde van het zoo even gedachte punt, dat juist in de as van den 

 schaduwkegel gelegen is. En altijd zal die kegel zich door de dagelijk- 

 sche aswenteling der aarde op de oppervlakte van deze een groot eind 

 weegs verplaatst hebben, eer de maan, om het eens in zeer dagelijk- 

 sche bewoordingen uit te drukken, van tusschen de zon en de aarde 

 weggekomen is. Er is dus by elke totale eklips een min of meer 

 breede strook van de oppervlakte der aarde , van waar het verschijnsel 

 kan worden gezien. Aan elke zijde van die strook ligt eene andere, 

 aanmerkelijk breedere , van waar de eklips , ja , ook gezien kan wor- 

 den, maar slechts als eene gedeeltelyke. Al de overige deelen der 

 aarde zijn van de waarneming der eklips verstoken. Als men van een 

 dier plaatsen, waarvoor de zon gedurende de eklips "op" is, de maan 

 ook zien kon, zou men die niet vóór maar naast de zon, er boven of 

 daar onder zien. Wie dus het verschijnsel der totale eklips zien wil 

 heeft meestal slechts tusschen weinige plaatsen der aarde de keus, en 

 hij moet maken dat hij op den bepaalden tijd daar aanwezig zij en zijn 

 instrumenten gereed hebbe. Een gedeelte van Engelsch-Indie en een 

 klein deel van onze eigene O.-I. bezittingen waren op 12 Decem- 

 ber 1871 de begunstigde streken , waarvoor de eklips zich totaal ver- 

 toonde. 



Men ziet het, in al het voorgaande is er aan de totaliteit der eklips 

 eene bijzondere belangrijkheid toegekend. En geen wonder. Reeds voor 

 den gewonen , dagelijkschen en alledaagschen beschouwer , die niet 

 waarneemt, maar slechts "kijkt," is er tusschen den indruk, dien 

 een totale eklips bij hem te weeg brengt en dien van een gedeeltelijke 

 of zelfs ringvormige een hemelsbreed verschil. Bij de laatste ziet men 

 van de zonneschrijf een deel zich verdonkeren, voor 't oog als 't ware 



