DE ZONEKLIPS VAN 12 DECEMBER 1871. 149 



dus den aard eener stof onder zekere voorwaarden herkennen door de 

 waarneming van het spectrum , dat de gloeiende damp van eene on- 

 begrijpelijk geringe hoeveelheid dier stof oplevert (spectraal analyse). 

 Aanmerkelijke temperatuurverschillen wijzigen het spectrum eener zelfde 

 stof, ten eerste door dat er hij hoogere temperaturen lichtstrepen kun- 

 nen . merkbaar worden , die bij eene lagere ontbreken , maar ook en 

 vooral daar naar vele waarnemingen , waarvan de beteekenis evenwel 

 nog op eene andere wijze kan worden opgevat, dezelfde stof, bij 

 voortgaande temperatuurverhooging van haren damp , plotseling een 

 spectrum van geheel anderen aard dan te voren kan geven. 



Wanneer men op den weg der stralen , b. v. van een gloeienden 

 metaaldraad afkomstig, die een onafgebroken spectrum vormen van 

 aanmerkelijke lichtkracht , een gloeienden damp plaatst , dan vertoont 

 zich op elke plaats , waar die damp, als zij alléén zichtbaar was, een 

 heldere streep zou vertoonen, nu eene donkere. Zulk een damp is dus 

 ondoorschijnend voor het licht van die kleur , welke zij zelf uitstraalt. 

 De donkere strepen in het zonnespectrum laten zich dus geredelijk 

 verklaren door aan te nemen, dat het licht van dat hemellichaam , af- 

 komstig van een gloeienden, vasten of vloeibaren kern, al dadelijk 

 wanneer het dien verlaat , heeft te gaan door ziju dampkring , welke 

 door de gloeiende dampen van verschillende stoffen die zij bevat , voor 

 een aantal soorten van lichtstralen min of meer ondoorschijnend is. 

 Wy zullen spoedig zien, van hoeveel belang ook dit is voor het onder- 

 werp dat ons nu bezig houdt. ' 



Na dit overzicht van de hulpmiddelen , welke grootendeels na 1842 

 zijn bekend geworden , tot het onderzoek van de verschijnselen bij eene 



^ De lezer, die eenige vorige jaargangen van dit album te zijner beschikking heeft, 

 zal gemakkelijk zijne kennis aangaande al de onderwerpen kunnen uitbreiden en ver- 

 heldereu, welke ik in dit korte overzicht heb behandeld. Voor de polaj'isatie verwijs 

 ik daartoe naar het opstel van den Heer van Eyk : Over de blauwe kleur en de 

 polarisatie des hemels. Jaargang 1871. Voor het spectrum en wat daartoe betrekking 

 heeft, naar het opstel: Sjpectr aal- analyse en hare toepassing op de hemellichamen, 

 jaai'gang 1865, terwijl ook mijn opstel over kleuren, jaargang 1862, misschien met 

 eenige vrucht zou kunnen geraadpleegd worden, even als zeker die van Dr. Steyn Parvé 

 over de natuurlijke gesteldheid der zon, jaargang 1853, en van Prof Bierens de Haan, 

 over de zonsverduistering van 18 Juli 1860, jaai'gang 1863. 



