DE ZONEKLirS VAN 12 DECEMBER 1871. 153 



woord daarop was , zoo lang men zich de corona als uitsluitend zelf- 

 lichtend voorstelde, bezwaarlijk te geven. Maar die zwarigheid vervalt 

 grootendeels , wanneer men zich — en wij hebben zoo even gezien , 

 hoezéér dit met de polariskoopuitkomsten overeenstemt — den zonne- 

 dampkring voorstelt als van het lichaam der zon af vrij snel in tem- 

 peratuur verminderend, en dus zijn licht als slechts voor een deel van 

 hem zei ven rechtstreeks afkomstig, voor een des te kleiner deel, naar- 

 mate het uitstralingsvlak , dat men beschouwt, verder van de zon is 

 afgelegen. Immers dan wordt het begrijpelijk, hoe reeds op geringen 

 afstand der zon een plaats der corona eigen en teruggekaatst licht 

 afstraalt in zulk eene verhouding , dat de heldere strepen van het eene 

 en de donkere van het andere deel elkander , laat ons zeggen , neutra- 

 liseeren , volkomen of gedeeltelijk , en dus onzichtbaar of althans zeer 

 flauw zichtbaar worden. En dan wederom zou het niemand kunnen 

 verwonderen, indien in de corona op aanmerkelijken afstand van de 

 zon het teruggekaatste licht zoozeer de overhand verkreeg, dat in dat 

 licht weder donkere strepen zichtbaar werden. 



Welnu : — en ik reken dit een der belangrijkste uitkomsten te zijn , 

 op 12 Dec. 11. verkregen of althans buiten twijfel gesteld — van den 

 buitenrand der corona straalt licht af, dat donkere strepen geeft, en 

 van den binnenrand ontvangt de spectroskoop licht , dat een spectrum 

 geeft met heldere strepen, welke in helderheid afnemen naarmate het 

 gezichtsveld zich verder van den zonnerand verwijderd. De eerste uit- 

 komst, de waarneming der donkere strepen, is van janssen. Hij zegt 

 daarbij evenwel niet uitdrukkelijk , dat die bepaaldelgk in het licht 

 van de buitenste gedeelten der corona op te merken waren ; hoewel dit 

 uit zijn theoretische beschouwingen aan het eind van zijn bericht wel 

 eenigszins blijkt. Het tweede : de toeneming in lichtsterkte van som- 

 mige heldere strepen , wordt vooral door lockyek vermeld. 



En , zou misschien een lezer kunnen vragen , die zich herinnert wat 

 ik vroeger aangaande spectraal-analyse vermeldde , van tvelke stof of 

 welke stoffen in gloeienden dampvorm kunnen dan nu de heldere stre- 

 pen afkomstig zijn, die in het spectrum der corona, in 't bijzonder 

 der photospheer, worden waargenomen? Ik zou hier in wijdloopige 

 beschryving der spectra van verschillende stoffen moeten treden, om 

 deze vraag in bijzonderheden te beantwoorden , en vergenoeg mij dus 

 met eene aanhaling uit de berichten van elk der twee beroemde sterre- 

 kundigen , welke zich dienaangaande bepaaldelijk en duidelijk verklaren. 



