RORSIKA. 



Bij hetgeen vroeger over don plantengroei op Korsika gezegd is ' , 

 meen ik nog de volgende berichten te moeten voegen. 



Vele gedeelten van het Zuiden van Europa zijn in den zomer als 

 verschroeid door de gloeiende zon. In den winter vallen er geweldige 

 regens , en het voorjaar is er liefelijk door zachte lucht zoowel als 

 heerlijken plantengroei. Dr. H. bennett (zie Revue horticole 1868 p. 267) 

 geeft daarvan eene schets. Niets is zoo aangenaam , zegt hij , als in 

 de allereerste dagen der lente door de bergen en dalen van Korsika 

 te dwalen. Men gaat er door een dicht bosch van bloeiende struiken 

 en niet al te hooge boomen: men ziet den fraaien aardbeziënboom 

 {Arbutus ünedó) met honigdruppelende bloemen, als van eene heide- 

 bloem, tot welke afdeeling zij ook behoort, en welke bloemen later in 

 zacht-stekelige vruchten overgaan , die wel iets van aardbeziën hebben, 

 vanwaar de naam ; voorts talrijke boomachtige heesters , Cistus, Cytisus, 

 geurige mirten enz. , onder welke talrijke affodillen , cyclamens en 

 honderd andere van de fraaiste bloemen schitteren. Cyclamens vooral zijn 

 hier algemeen. Men kent ze in onze tuinen aan hare fraaie roode of 

 bleekroode neerhangende bloemen , welker bloemkroonslippen bijna recht 

 op naar boven , en dus in tegenovergestelde richting der bloemkroon 

 zelve gewend zyn. De Hollandsche naam varkenshrood , naar het melige 

 van den wortelstok, die wel tot varkensvoeder dient, past al weinig 

 bij het bevallige van deze bloem, en ik behoud daarom liever het 

 woord Cyclamen , afgeleid van het grieksche kuklos , lering , omdat de 

 bloemsteel , als hij , jong , den bloemknop draagt , schroefvormig opge- 

 wonden is , zich bij de bloeiing uitstrekt en na de bloeiing weder op- 

 kronkelt , de vrucht aan de oppervlakte van den grond tot rijpheid 



' Album der Natuur 1859, blz. 319—321. 



