186 NOG IETS OVER HONDEN. 



"Het volgende is evenwel mijns inziens veel merkwaardiger. Toen ik 

 student was , had een mijner vrienden een hondje , dat hij had gekre- 

 gen toen het nog zeer jong was. Als het dier behoefte had buiten ge- 

 laten te worden, schelde zijn meester de meid en deze liet hem naar 

 beneden gaan en opende hem de deur beneden aan den trap. — Op 

 zekeren dag , terwijl de hond alleen op de kamer was , wordt er ge- 

 scheld. De huisbaas waarschuwt de meid: "mijnheer schelt." — "Dat 

 kan niet zijn, ik heb mijnheer zien uitgaan; u vergist u." Zij gaat 

 dus niet naar boven. Weldra wordt weder gescheld. Nu is 't toch 

 zeker. De meid gaat naar boven en vindt — niet mijnheer , maar alleen 

 den hond, die dadelijk de deur uitkomt en te kennen geeft dat hij 

 naar buiten wil. 



"De hond was blijkbaar door waarneming tot het begrip gekomen , dat , 

 als er getrokken werd aan het koord dat in den hoek der kamer hing , de 

 meid naar boven kwam. Alleen zijnde en behoefte hebbende naar bui- 

 ten te gaan, moet hij op een middel hebben gezonnen om aan het 

 koord te trekken. En hij vond dit hierin , dat hy opsprong en er naar 

 beet. Wij hebben dit later meermalen gezien en 't hem dikwijls laten 

 doen. Het bevel "èeZ/ew", in 't begin gepaard met aanwijzing van 

 't koord , deed hem het kunstje vertoonen. Maar hij deed het zéér 

 ongaarne. Blijkbaar deed het hem pijn aan de tanden; en dit laat 

 zich begrijpen , want om de bel te doen overgaan , moest hij als 't ware 

 een oogenblik aan zijne tanden aan het koord hangen. 



"Hier, dunkt mij, hebben wij wel te doen met een voorbeeld hoe 

 verkregen ervaring gebruikt werd op eene wijze, waarbij het dier zich 

 volkomen bewust was van hetgeen het wilde en hoe dat doel be- 

 reikt kon worden. Hier is wat wij noemen overleg, naar ik meen. 



"Ik geloof dat deze beide waarnemingen u genoeg belangstelling zul- 

 len inboezemen , om u mijn lang geschrijf ' te doen verschoonen. 



"Er valt mij daar juist nog iets in, dat ik — eenmaal aan 't schrij- 

 ven — hier nog wil bijvoegen. Het geldt een diertje, dat vrij wat 

 lager georganiseerd is dan de hond. 



"Ik had , eenige jaren geleden , een aquarium en daarin o. a. water- 

 salamanders. Van een van deze diertjes heb ik het volgende gezien. 

 Het beestje was aan 't vervellen. De oude huid was gedeeltelijk 

 reeds omgestulpt en sleepte hem achterna. Maar 't achterste gedeelte 



' Aan het hier medegedeelde ging het een en ander over gedresseerde honden vooraf. 



