NOG IETS OVER HONDEN. 187 



bleef zitten. Ik heb ergens gelezen — ik herinner mij niet waar — 

 dat de salamanders bij het afstroopen van hun huid door nauwe reetjes 

 kruipen om zoo hun last kwijt te raken. In mijn aquarium waren eenige 

 waterplanten , waarvan enkele tamelijk stevige takjes hadden. Het sala- 

 mandertje zwom herhaaldelijk , blijkbaar met opzet , tusschen dicht bij 

 elkaar staande takjes door. Maar het hielp niet. Op eens zag ik hem 

 twee of drie malen snel in enge kringen om een takje henen zwemmen. 

 Het eind van 't hem achterna slepend vel kronkelde dien ten gevolge 

 om het takje en met een fermen ruk trok hij als 't ware zgn overjas 

 uit. Het was wezenlijk allermerkwaardigst om te zien. Hoe komt het 

 diertje aan de wetenschap dat op die wijze zijn sleep zal worden vast- 

 geslingerd? Door toevallige ervaring? De geheele handeling geschiedde 

 blijkbaar met volkomen bewustheid van het doel. 



"Zulk een aquarium is in menig opzicht leerzaam en een bron van 

 allerlei kennis en genot. Bij mijne verhuizing naar hier heb ik 't weg- 

 gedaan, gedeeltelijk ook omdat ik altijd gevaar liep te veel tijd door 

 te brengen met het waarnemen van al 't interessante dat er in gebeurde." 



