IN DE VERDEELING VAN LAND EN WATER. 201 



Tan zee tot zee doorloopen kan, skymnos (Fragm. , v. 189) stelt hier- 

 voor 7 dagreizen. Artemidorus stelde de geringste breedte van dit land 

 op 1500 stadiën (37 7, geogr. mijl); strabo (Lib. XIV, t. 3, p. 720) 

 beweert , dat hij hierin dwaalt , maar vermeldt toch , dat men van den 

 berg Argaeos (tusschen Cilicië en Cappadocië) beide zeeën (de Zwarte 

 en de Middellandsche) zien kan. Plinius (Lib. VI, c. 2) geeft Klein- 

 Azië nog eene breedte van 200000 schreden (ongeveer 40 geogr. my- 

 len). Thans bedraagt de geringste breedte van Klein-Azië meer dan 

 60 geogr. mijlen en is de berg Argaeos 40 geogr. mglen van de Zwarte 

 zee verwijderd. Bekend is ook de sage, dat midas by de stichting van 

 Ankyra een anker in den grond gevonden en daarnaar de stad ge- 

 noemd zou hebben , hetgeen , zoo dit verhaal waar is , bewijst , dat in 

 een tijd , waarin reeds scheepvaart bestond , de bodem aldaar onder 

 het zeewater bedolven was. Deze sage staat echter waarschijnlijk niet 

 met den voormaligen hoogeren waterstand in de Zwarte zee in ver- 

 band; want van deze zee wordt Ankyra door vrij hooge bergen ge- 

 scheiden; ten Z. en Z. O. dier stad liggen echter naar den kant van 

 de Middellandsche zee groote zoutwatermeren. 



Priscus panites (Script, hist. Byzant.) , die maximianüs , een door 

 THEODOSius II aan attila gezonden gezant , vergezelde , deelt mede , 

 dat de Hunnen , toen zij met de Scythen tegen Perzië optrokken , voor 

 zij aan den Kaukasus kwamen, een groot moeras moesten doortrek- 

 ken. Dit moeras was wellicht het laatste overblijfsel van de voorma- 

 lige verbinding van de Zwarte en de Kaspische zee. 



Al de genoemde berichten der ouden nu , hoe schijnbaar tegenstrijdig 

 ook dikwijls , verklaren zich , als men aanneemt : 



1°. Dat de Ztvarte en de Kaspische zee eens een grooteren omvang dan 

 thans hadden en onderling en met het meer Aral verbonden waren , onge- 

 veer op de op ons kaartje aangegeven wijze ; 



2". Dat deze omvang en samenhang veroorzaakt werden door een hoo- 

 geren waterstand dan den tegenwoordigen ; 



3". Dat het dalen van den waterspiegel en de scheiding der zeeën zijn 

 grond vond in de doorbraak van den Thracischen Bosporus, die niet 

 lang voor het begin der historische tijden plaats greep , en het water van 

 de Ponto- Kaspische zee gelegenheid gaf om langzamerhand weg te vloeien. 



Wat toch zal plaats hebben , wanneer wij ons de zee denken als op de 

 kaart fig. 3, en haar waterspiegel nog meer laten rijzen? Dat zij zich 

 zoolang zal blijven uitbreiden , totdat zij eindelijk de hoogte bereikt van 



