202 OVER BENIGE GROOTE VERANDERINGEN 



de waterscheiding tnsschen haar en de meest nabijgelegen zee ; wij 

 stellen , dat deze waterscheiding oudtijds daar het laagst was , waar 

 zich thans de Bosporus bevindt. Hierop zal zij niet langer kunnen aan- 

 groeien, maar hare wateren over het laagste punt dier waterscheiding 

 uitstorten. Deze wateren zullen zich spoedig eene geregelde stroombed- 

 ding uitgraven en , wanneer het laatste deel der waterscheiding slechts 

 eene smalle landengte is , deze geheel doorbreken. Op die wijze stellen 

 wij ons voor , dat de landengte , die eens , op de plaats van het te- 

 genwoordige Oonstantinopel , Europa en Azië verbond , doorgebroken is. 



Stellen wij voorloopig , dat zulks werkelijk zoo geschied is , welke 

 zouden dan de waarschijnlijke gevolgen van eene dergelijke doorbraak 

 moeten zijn ? Naarmate het water afliep , zouden geheele landstreken , 

 vroeger door de zee bedolven, droog vallen. Vooral aan beide zijden 

 van de tegenwoordige zee van Azof, in het noorden en noord- westen 

 van de Kaspische zee en in de verbindingslijn tusschen het zuid-ooste- 

 lijk deel der Kaspische zee en het tegenwoordige meer Aral zou dit 

 het geval zijn. Al zeer spoedig zou de straat tusschen de Ergeni-heuvels 

 en den Kaukasus in eene landengte veranderen en hierdoor het bekken 

 van de Kaspische zee van dat der Zwarte gescheiden worden. Na die 

 'scheiding zou de Kaspische zee vrij snel in omvang afnemen, daar de 

 uitdamping het door de stroomen aangevoerde water nog veel meer 

 dan thans in hoeveelheid zou overtreffen. Wij. zagen , dat die afneming 

 zelfs heden nog niet geëindigd is , maar nog steeds wordt waargenomen. 

 Wat de Zwarte zee aangaat , zou de Krim langzamerhand in een schier- 

 eiland overgaan en de zee van Azof en de Maëotis hoe langer hoe 

 kleiner worden. Langzamerhand zou de verdeeling van land en water 

 in die streken haar tegenwoordig aanzien verkrijgen. 



Nog heden ten dage heerscht bij de bewoners van de oevers der 

 Zwarte zee de meening , dat hare wateren zich terugtrekken.! Zoo be- 

 weren (ten minste in 1786 deden zij zulks nog; zie "Milady graven, 

 "Voyage en Crimée , en le bar de tott, Mém. s. les Turcs et les Tartares") 

 de Tartaren in de Krim, dat de zee eens de rotsen van de thans 

 eenige mijlen van de kust gelegen stad Krym (Esky Kyrym) bespoelde , 

 en toonen aan deze rotsen plaatsen , die duidelijk sporen zouden dra- 

 gen, dat zij vroeger tot vasthechting der scheepstouwen waren inge- 

 richt ; CLARKE (Travels , Vol 2) verhaalt , dat tusschen Bakschiseray en 

 de Jodenkolonie Dschoufoutkale aan eene rots, eenige honderden voe- 

 ten boven den tegenwoordigen zeespiegel gelegen , een ring bevestigd is , 



