IN DE VERDEELING VAN LAND EN WATER. 217 



de straat van Messina niet altijd bestaan heeft, blijkt niet alleen nit 

 de groote engte van de straat , uit de steil afgeslagen rotsen , waaruit 

 zij bestaat , uit den aard van den zeebodem aldaar , uit de geologisch 

 volkomene overeenkomst der beide oevers ' ; maar bij de oude schrij- 

 vers vinden wij wel degelijk opgeteekend , dat de sage het doorbreken 

 van die straat vermeldde. Zoo zingt viugilius (Aen. III, 413) : 



Haec loca vi quondam et vasta convulsa ruina 

 Dissilnisse ferunt, quum protinas utraque tellus 

 Uaa foret. Venit medio vi pontus et undis 

 Hesperium latus Sicalo abscidit ^. 



Men vindt dezelfde sage bij strabo (Lib. VI , t. 2 , p. 229) , die 

 daarbij de meening oppert, dat de stad Rhegium van het doorbreken 

 (/>yiyvü(7^at) haar naam zou ontvangen hebben , verder bij ovidius , me la, 

 SENECA , JUSTiNüS , siLius iTALicus en eene groote menigte andere La- 

 tijnsche schrijvers. Ook plinius spreekt er (Libr. II, c. 90) van. 



Wij zien , dat de geheele gebeurtenis verklaard kan worden door een 

 voormaligen lageren waterstand der Middellandsche zee; de vorm van 

 de straat van Messina, waarvan de wijdste opening, de zuidelijke , juist 

 naar de grootste watervlakte van geheel de Middellandsche zee gekeerd 

 is , waar hare golven de meeste kracht hebben , wijst er op , dat de 

 doorbraak van het zuid- oosten naar het noord-westen heeft plaats ge- 

 had , hetgeen er ons toe leidt , om te onderstellen , dat zij het gevolg 

 is geweest van de overvulling van het toenmaals geheel afgesloten 

 oostelijke bekken der Middellandsche zee tijdens de doorbraak van 

 den Bosporus , en dat zij dus waarschijnlijk ongeveer gelijktijdig met 

 deze heeft plaats gehad. Wij willen hierbij de mogelijkheid niet uit- 

 sluiten, dat ook vulkanische krachten, waarvan in die streken zooveel 

 werkingen worden opgemerkt, en opheffingen en dalingen van den 



' Zij worden door gi'onden der pliocene formatie ingenomen, die zich eens moeten 

 afgezet hebben in de kom tusschen het oergebergte (gneis , glimmerschiefer) , dat zich 

 daarachter zoowel in Calabrië als in Sicilië verheft. 



2 Dat is: "Men verhaalt, dat deze plaatsen eertijds geschokt door geweld en eene 

 uitgebreide verwoesting vaneen zijn gesprongen, terwijl vroeger beide lauden slechts 

 één wai'en. De zee kwam met geweld tusschen beide, en scheidde met hare golven de 

 Italiaansche kust van die van Sicilië af'. Het woord ferunt wijst o. i. duidelijk aan, 

 dat viRGTLius hier niet spreekt van een historisch bekend feit, noch vau een uit de 

 geographische gesteldheid afgeleide onderstelling , maar van eene saqe ^ eene legende. 



