IN DE VERDEELING VAN LAND EN WATER. 219 



ook in Centraal-E aropa eene fauna, die zeer aan de Afrikaansche her- 

 innert. Uitgestorven soorten van leeuwen , hyaena's en panthers , oli- 

 fanten, neushoorns en rivierpaarden (hyaena's en rivierpaarden komen 

 thans uitsluitend in Afrika voor) bevolkten het; antilopen door- 

 kruisten zijne vlakten '. De samenhang van Europa en Noord-Afrika 

 in dien tijd is zeker. Noord- Afrika was destijds van Zuid- Afrika ge- 

 scheiden door eene zee, die de plaats innam der tegenwoordige Sahara, 

 zooals o. a. bewezen wordt door het feit, dat men aldaar op vele 

 plaatsen in versteenden toestand dezelfde schelpsoorten aantreft, die 

 nu nog in de Middellandsche zee leven. Als men echter denkt, dat 

 dit laatste eene nieuwe ontdekking is, vergist men zich zeer. Eeeds 

 POMPONiüs MELA toch zegt (Lib. I, c. 6.) van Numidië: "Interius et 

 longe satis a litore (si fidem res capit mirum admodum) spinae piscium , 

 muricum ostreorumque fragmenta , saxa attrita (uti solent) fluctibus , 

 et non differentia marinis , infixae cautibus anchorae , et alia ejusmodi 

 signa atque vestigia effusi olim usque ad ea loca pelagi, in campis 

 nihil alentibus esse invenirique narrantur." ^ De Sahara is waarschijn- 

 lijk door langzame opheffing (lang voor het doorbreken van den Bos- 

 porus en de andere in dit opstel vermelde gebeurtenissen) van zeebodem 

 droog land geworden. 



Zoo men hier ten volle vertrouwen kon op de opgaven van gevon- 

 den ankers , zou dit wel onwederlegbaar bewijzen , dat de Sahara im- 

 mers gedeeltelyk nog eene zee was , toen men reeds scheepvaart be- 

 oefende , en dat men , er met schepen op gevaren had. Dat overigens de 

 Syrten (de golf van Grabes en die van Sydra) nog in historischen tijd 

 dieper in het land inliepen dan thans , blijkt voor de groote Syrte uit 

 eene plaats van lucanus (Lib. IX , v. 303 — 318) , die het langzame 

 uitdroogen van die golf vermeldt. Wat de kleine Syrte aangaat, zij 



' Hier is de Saiga-autilope vau Pallas {Antilope Saiga, Pall, Capra tartarica , L.) 

 bedoeld , die nog in Rusland en Polen voorkomt. 



2 Dat is: ''Men verhaalt, dat in het binnenland ver genoeg van het strand (zoo de 

 zaak geloof verdient, zelfs zoo boven mate ver, dat het verwonderlijk is) vischgraten , 

 stnkken van zeehooms en oesterschelpen, rotsen afgesleten, zooals zij dat door de golven 

 plegen te worden , en niet verschillende vau die , welke in zee voorkomen , ankers aan 

 de klippen bevestigd, en andere dergelijke teekenen en sporen van eene zich weleer tot 

 die plaatsen uitstrekkende zee in de niets voedende velden" (d.i. in de woestijn) "voor- 

 komen en gevonden worden. ' 



