EENE WONDEREN-WERELD AAN DEN YELLOWSTONE. 223 



was er in overvloed; heete bronnen van vijf of zes verschillende soor- 

 ten, daaronder die zwavel- en ijzer houdend waren; bazaltzuilen van 

 enorme grootte , om zoo te zeggen door menschenhanden gebouwd. 



Maar schooner nog en eerbiedwekkender vonden de reizigers den 

 Gardinerstroom even boven zijn uitloop in den Yellowstone , waar hij 

 tusschen rijen puntige rotsspitsen daarhenen stroomt, welke rotsspit- 

 sen de ruïnen van een adellijk slot gelijken, afgebroken en verbrok- 

 keld door den invloed der jaren, maar die toch hare steenklompen 

 in allen trots nog overeind houden. Tusschen twee van deze rotstorens 

 doet de stroom plotseling een sprong in de lucht van 110 voet, om 

 dan rustig zijn water in den Yellowstone uit te gieten. Deze waterval, 

 die den naam van Tower-val heeft ontvangen , moet , wat vorm , kleur en 

 omgeving betreft , eene der heerlijkste bezienswaardigheden van 't vaste- 

 land van Amerika zijn. 



Aan de overzijde vertoonde zich aan 't oog der reizigers een heerlijk 

 panorama van groote uitgestrektheid. In de verte zagen zy 't meer 

 Yellowstone , de getande toppen van 't Windriver , Big Horn en Lo- 

 wer- Yellowstone gebergte, en op nog verderen afstand kon men de 

 toppen der Tetons erkennen. Spoedig kwam 't gezelschap bij reusach- 

 tige kokende bronnen, die dampmassa's uitblaasden en waarvan de 

 randen met zwavel waren omkorst. I^ij werden helle-drankbronnen 

 (Hell-Broth-Springs) genoemd , en eene kloof , daar dicht bij , waardoor 

 zich een bergstroom eeuwen geleden een doortocht in de lava-rotsen 

 wist te breken, ontving natuurlijk den naam van Duivelsgrot (De- 

 vil' s Den). Later vond men nog meer schilderachtige kaskaden , eenige 

 van meer dan 100 voet hoogte en van eene schoone smaragdgroene 

 kleur. 



Maar "schoon" is nauwelgks 't juiste woord voor de beneden wa- 

 tervallen (Lower Falls) van den Yellowstone. Deze zijn in hoogte 

 ruim het dubbele van den Niagara-val ; want het water stort zich van 

 eene hoogte van 350 voet langs een loodrechten wand , en de kleu- 

 renmengeling van 't groene water en 't witte schuim met de kleuren 

 van den regenboog daarboven is boven alle beschrijving prachtvol. 

 Niet ver daarvan stuit men op iets nog verbazenders. Een canon 

 of kloof, 1000 voet diep bij den laatsten waterval, wordt een eind 

 verder ruim dubbel zoo diep , en daarboven dreigt een schuin voor- 

 uitstekende rots , op den top waarvan een adelaar zijn nest heeft 

 gebouwd. Achter deze rots schiet een beekje voorbij en stort zich iij 



