232 DE OMSTREKEN VAN ALKMAAR. 



houden aan de cultuurgewassen , alsof zij deze in haar ware vaderland 

 eenmaal ook in den natuurstaat gekend hadden. Zoo is de klaproos 

 {Papaver Rhoeas) oorspronkelijk op Sicilië, waar zij niet alleen in 

 roggelanden , maar ook overal op de grazige heuvels in het wild 

 groeit. Zij behoort in zuidelijke streken te huis en is het graan, dat 

 ook uit het zuiden stamt (maar van waar , is nog een raadsel) , trouw 

 tot in het verre noorden gevolgd, evenals de korenroos of bolderik, 

 wiens laatste naam , afkomstig van het Keltisch Buldwg , ons van de 

 onnaspeurbare oudheid der Europesche graanc altuur spreekt. 



Zeer talrijk daarentegen zyn te Heilo het purper huislook {Sedum 

 purpurascens) , het torkruid {Spiraea Ulmaria) met zijn geelwitte fijne 

 bloemtrossen , en de violet-rooskleurige akker-scabiosa {Knautia arven- 

 sis) , planten , die wij op vele binnenduinen ontmoeten ; ook de groen- 

 geel bloeijende gamander (Teucrium Scorodonia), een lieveling der Hol- 

 landsche binnenduinen , is hier niet zeldzaam. 



Wij zeggen Heilo en de laatste binnenduinen van Kennemerland 

 vaarwel en rigten onze versnelde schreden door de eentoonige weilan- 

 den naar de buitenduinen , waar de horden baak van Egmond als een 

 kolossale prullenmand het landschap ontsiert. Langs onzen weg groeit 

 overal het wormkruid {Tanacetum vulgare) , bij Haarlem zeldzaam, 

 bij Alkmaar overvloedig, de akker-scabiosa en de veld-kruisdistel 

 {Eryngium campestre) , even scherp en stekelig , maar niet zoo schoon 

 als hare zuster in 't blaauw , de zee-kruisdistel [E. maritimum) , die 

 op de zeeduinen talrijk is. 



Eindelijk hebben wy den zoom der zeeduinen bereikt en bevinden 

 ons op den ouden heirweg van Kennemerland. 



Een zandweg, niet afgemeten tusschen twee in eentoonige evenmaat 

 geplante boomrijen, maar door nu en dan afgebroken boschjes vrien- 

 delijk beschaduwd, strekt zich langs den duinzoom uit. Die weg loopt 

 zuidelijk langs heuvels en vlakten, door bosch en duin, over Egmond, 

 Rijnegom , Bakkum , tot Castricum , en van daar over Heemskerk en 

 Beverwijk, waar hij in den even landelijk schoonen binnenweg van 

 Velsen , Bloem endaal , O verveen , Vogelenzang en Noordwijkerhout 

 overgaat. Noordwaarts loopt hij naar Bergen, volgt de plotselinge 

 kromming der duinen bij Schoorl naar het westen, en eindigt bij het 

 Kamperduin en de Hondsbossche , waar hij tegen de laatste zeeduinen 

 stuit. Ziedaar een weg van twaalf aren gaans, een weg zoo landelijk 

 als een hobbema dien kan verlangen, de rijkste welligt in ons vader- 



