252 DE EERSTE DUITSCHE ONTDEKKINGSTOCHT 



sleepen, schuiven, in één woord met alle zeemans- en niet zeemans- 

 middelen een weg gebaand, totdat het schip den 9^^'^ Juni op 75" 

 20' noorderbreedte en 13° westerlengte in het ijs vast zat en nu tot 

 aan den 22^*^" Juni onvrijwillig den ijsstroom volgen moest, welke 

 het langs de kust tot TS'' noorderbreedte en 16" westerlengte dreef. 

 De ijsbeerenjacht gaf gedurende twee dagen een kort tijdverdrijf. Zoo- 

 veel het maar geschieden kon, werden peilingen en magnetische waar- 

 nemingen gedaan; de laatste in het bijzonder den 16'^^" Juni op groote 

 ijsschotsen met goed gevolg. In den zelfden nacht zag men uit den mast 

 de kust van het Pendulum-eiland tot aan Hudson Hold met Hope. 

 Den 22^t^" Juni, na vierdaagschen hoogst vermoeienden arbeid uit het 

 ijs verlost, kruisten onze reizigers, van de oostelijke ijsgrens nage- 

 noeg 3 mijlen verwijderd en voortdurend naar openingen in het ijs 

 uitziende , naar het noorden , maar overtuigden zich door eigene 

 aanschouwing en door de mededeelingen van vier schepen, die wegens 

 de vischvangst zich daar in het ijs ophielden, dat voor het oogenblik 

 aan geen doordringen van het ijs naar het westen viel te denken. 



Hiermede eindigt de eerste aanval op Groenland. Den 29^**^" Juni 

 op 75°10' noorderbreedte en 11 "47' westerlengte werd oostwaarts af- 

 gehouden, door een water, dat steeds donkerder blauw gekleurd, war- 

 mer en vol van vruchten, drijfhout en zeegewassen was, op Spitsber- 

 gen koers gezet en den 3''^" Juli 's morgens om tien uur aan de zuid- 

 spits het land bereikt. 



Eene vloot van noorweegsche jachten , welke jaarlijks op jacht en visch- 

 vangst noordwaarts trekken , achterlatende , werd tot aan den Q^^^ Juli 

 oostelijk aangehouden, in het ijs ingedrongen, tusschen groote ijsbergen 

 door , onder herhaalde peilingen op het hier en daar slechts 20 vademen 

 diepe rif tusschen Kaap Lookout en het Beeren-eiland , totdat zij op 200 

 vademen geen grond meer vonden en dus het rif ten einde was , 

 maar het ijs echter in weerwil daarvan steeds ondoordringbaarder werd. 

 Dewijl bovendien eene volkomene windstilte eiken druk op het ijs in 

 noordoostelijke richting onmogelijk maakte, zoo werkten zij westelijk 

 terug, aan alle zijden omringd van ijsschollen, die met zeehonden waren 

 bedekt. Zij stuurden vervolgens onder zwaren storm uit bet zuidoosten 

 noordwaarts langs de westelijke kust van Spitsbergen en landden den 

 13'^"^ '■ Juli, om water in te nemen, in den tweeden grooten fiord, den 

 Bel-Sond bij Middel-Point , en voerden daar eenige uitstappen en berg- 

 bestijgingen uit. 



