242 DE OMSTREKEN VAN ALKMAAR. 



Achter Bloemendaal ziet men een veel ongelijker dninterrein. Talrijke 

 duinreeksen loopen daar als aderen in en nevens elkaar, meest in de 

 rigting van noord tot zuid , en verbergen kleine valleitjes , met stille , 

 eenzame berkenbosschen begroeid. Achter Bergen is minder verschei- 

 denheid , maar daarentegen een grootscher geheel ; Bloemendaal vertoont 

 ons een duinzee , een telkens afgebroken hoog en laag ; by Bergen zijn 

 de glooijingen breeder en de duinruggen zwaarder , maar minder talryk. 



Het zand der Berger en Schoorlsche duinen is zeer fijn en gelijk, 

 veel witter van kleur dan meer zuidwaarts , ja naar de Schoorlsche 

 zijde verblindend wit. Schelpgruis vindt men daar niet, maar daaren- 

 tegen wel plaatsen, waar door het verstuiven van de bovenste zand- 

 laag een zeer grof, grindachtig zand voor den dag komt, welks kor- 

 rels soms de grootte van kleine glaskoralen hebben. Bij Bloemendaal 

 en nog by Egmond vinden wij het zand met schelpgruis gemengd, 

 en zelfs op sommige plaatsen zoo rijk aan kalkdeelen, dat er ware 

 kalkplanten groeijen, gelijk de Anacamptis pyramidalis , met hare roode 

 bloemaren, die in Nederland zeer zeldzaam is. In de Berger duin- 

 vlakten groeit deze plant niet; evenmin vond ik daar de Oenothera 

 met hare groote , zacht riekende gele bloemen , die op de Bloemen- 

 daalsche duinen zoo talrijk is. 



De eerste voor onze Elora belangrijke plant, die ik langs een smal 

 duinpaadje achter Bergen aantrof, was onze bottelroos (i?05a /)omz/èr«) , 

 in het Heerenduin bij Velsen zeldzaam , hier talrijk verspreid en 

 ongetwijfeld wild. Deze roos is in ons land slechts zeldzaam in 

 het wild gevonden. Zij groeit bij Bergen tot 4 voet hoog, hare 

 stekels zijn regt , scherp , hare bladen groot , dof groen , hare bloemen 

 helder rooskleurig , hare vruchten groot , rond , met stekels bezet en 

 door de aanblijvende kelkslippen gekroond. De gestekelde vruchten, 

 de regte stekels en de niet afvallende kelkslippen onderscheiden haar 

 voornamelijk van de hondsroos (Rosa canina) , die in ons land veel 

 talrijker is , doch in de duinen minder veelvuldig voorkomt dan de 

 lage witte duinroos {R. pimpinellifolia) en de eglantier {R. rubiginosa). 

 Behalve deze soorten en eenige tusschenvormen , waarvan eene zeer 

 eigenaardige en voor ons land nieuwe onlangs door mij in de Flora 

 Batava is beschreven, vond ik in de duinen ook hier en daar de ka- 

 neelroos {R. cinnamomea) , die door hare roodachtige bladstelen , smal- 

 lere bladen , langwerpige kelkbuis en licht violetachtig roode , flodde- 

 rige bloemen is gekenmerkt. De eglantier is kennelijk door hare met 



