DE OMSTREKEN VAN ALKMAAR. 245 



Bij Haarlem groeijen de bovengenoemde planten niet in het wild. 

 Zoo kan de plantengroei ons eene aanwijzing worden van den aard 

 des bodems. 



Wat is toch diluvium? Die naam beteekent Groote Vloed, Zond- 

 vloed. Het is de nalatenschap van eene ontzaggelijke zee, die een- 

 maal noordelijk Europa bedekte , en ook daar stroomde , waar nader- 

 hand Nederland te voorschijn kwam. De verbazende massa steenbrokken , 

 door ijsschotsen van de gebergten afgerukt , het zand en gruis, door de 

 werking des waters van die gebergten afgevijld , dat alles dooreenge- 

 mengd , zonk op den bodem der zee en vormde daar de lagen , die 

 wij thans diluvium noemen. De zee trok allengs terug; de groote ri- 

 vieren kwamen van de nieuw opgerezen hooge gebergten met ontzet- 

 tend geweld afstroomen en vormden met het medegevoerde zand en 

 steengruis nieuwe lagen op den diluvialen bodem ; de zee deed hare 

 zandheuvels oprijzen; het slib der rivieren vormde met zand en veen 

 de bovenste laag , alluvium (van alhivio , overstrooming) , aanslibsel 

 genoemd, waaruit Holland grootendeels bestaat. 



Dikwijls heb ik gedacht: hoe heeft een smalle, aangeslibde landtong 

 als Noordholland het zoo lang kunnen uithouden tegen het woelen en 

 werken der zee ? Ja , de waakzame ijver der bewoners vermag veel , 

 maar die kan alleen voor de oppervlakte zorgen. Welke dgken kun- 

 nen de zee beletten, den grond te ondermijnen en den aangeslibden 

 landtong weg te spoelen , als een hoopje aarde in een waterplas ? De 

 dijken behouden Holland van boven , maar wie behoudt Holland van 

 onderen ? De heidebloemen , de hulst en de gagel zeggen ons : Vreest 

 niet , Hollanders : gij hebt nog kracht in uw bodem. 



Dezelfde harde grond , die Terschelling en Texel , Wieringen en Urk 

 behouden heeft, vormt waarschijnlijk op de hoogte van Bergen een 

 steunpunt, zonder hetwelk de provincie Noordholland met den tijd 

 zou verdwijnen , — een feit bijna niet noemenswaardig in de geologie , 

 maar van gewigtige beteekenis voor 's Rijks Waterstaat. Zou het 

 daarom niet wenschelijk zijn, dat over het geheele alluviale gedeelte 

 onzes lands diepe grondboringen geschiedden , zoodat wij de golvingen 

 van het diluviaal terrein onder den bodem , en de ligging van onzen 

 grooten onderaardschen vriend en beschermer nader leerden kennen? 



Wij zijn de digte eiken- en berkenboschjes voorbij , die de vallei 

 gedeeltelijk bedekken , en zien vóór ons de hoogste toppen der duinen , 

 de schitterend witte blinkerts, die ons reeds van verre uitlokten. 



