DE OMSTREKEN VAN ALKMAAR. 249 



Grelijk het vee op de klei- en zandgronden merkbaar verschilt , gelijk 

 de runderen van den diluvialen bodem der Velu we , overgebragt in de 

 Hollandsche polders , in het tweede geslacht een aanmerkelijk verschil 

 vertoonen , zoo is het ook met den mensch. Vergelijk slechts de be- 

 woners van Bergen met die van de niet ver van daar op lagen grond 

 gelegene Langendijksche dorpen , en gij zult verschil zien in taal , in 

 zeden, in uiterlijk, in kleeding en woning. Mij was het alsof de Ber- 

 genaars meer tot den Grelderschen type naderden, terwijl den Langen- 

 dijkers het echt Westfriesch karakter onmiskenbaar eigen is. Zoo zegt 

 men ook dat de naar Noord-Amerika verhuisde Europeanen aldaar 

 in het tweede en derde geslacht reeds den Amerikaanschen type aan- 

 nemen. Ja , in den aard der bew^oners van verschillende steden meen 

 ik dit verschil te hebben opgemerkt. Vergelijk een Amsterdammer , 

 die 's zomers gewoon is aan den duinkant door te brengen , met een 

 anderen Amsterdammer , van denzelfden stand en denzelfden aanleg , 

 doch die jaar uit jaar in te Amsterdam woont, en gij zult reeds een 

 overgang tusschen twee typen waarnemen. Vergelijk echter den Am- 

 sterdammer met den Twentenaar, en gij herkent de zuivere alluviale 

 en diluviale typen van den Nederlandschen mensch. 



De Schoorlsche duinen zijn de hoogste van Nederland. Hunne hoogste 

 toppen bereiken tot 59 el of bijna 200 voet boven Amst. Peil. Zij 

 zyn aan de noordzijde voor een groot deel met welig eikenhakhout 

 begroeid , zoo welig als nergens op de andere duinen te vinden is. Bij 

 het dorp Schoorl heeft de helling geheel het aanzien van een akker- 

 maalsbosch uit de omstreken van Oosterbeek, en de opbrengst van dit 

 hout is , naar ik vernam , zeer voldoende. Over het algemeen heerscht 

 bij de Schoorlsche en Berger landbouwers de overtuiging, dat eik het 

 beste hout is tot eene voordeelige duinbeplanting. 



Als wij van de steilten naar omlaag zien en den noordelijksten rand 

 der Kennemer duinketen onmiddellijk zien grenzen aan een lage, door 

 dijken beveiligde vlakte , dan worden wij versterkt in de overtuiging 

 dat hier eenmaal de uitloop moet geweest zijn van een groot water, 

 en dat de overlevering, die hier den noordelijksten Rijnmond plaatste, 

 — niet — althans nooit zonder een naauwkeurig onderzoek van den 

 bodem , mag worden weggeredeneerd. Naar mijne gissing moet in de 

 Hondsbosscher vaart , die van het Noord-Hollandsche Kanaal naar Petten 

 loopt, het laatste overblijfsel van dien uitloop te zoeken zijn en in 

 den Schoorlschen Zeedgk de Rijndijk van Filips van Bourgondië. De 



