DE OMSTREKEN VAN ALKMAAR. 253 



Het geboomte wordt doorzigtiger ; de duinen worden lager en kaler ; 

 de zeewind blaast ons tegen; wij zijn niet ver meer van de plaats, 

 waar vroeger de Kamper duin , de hoogste duin van Holland , den 

 duinregel als een voorgebergte besloot. Het Kamperduiu is beroemd 

 door den zeeslag, die in 1797 in het gezigt van de kust is geleverd, 

 het droevig besluit van onze talrijke oorlogen met Engeland, die echter 

 niets tegen de verwantschap van beide volken bewijzen : broeders zijn 

 het doorgaans meer oneens dan vreemden. Later is dit duin door af- 

 zanding merkelijk lager geworden , en een paar woningen vormen de 

 buurt Kamp , welke naam overoud , welligt ouder dan Scorenlo en 

 Berga, in de oude oorkonden als Campthorpa voorkomt, en evenals 

 die van zoovele andere plaatsen, van het latijn "Campus" afkomstig 

 schijnt. Hier, aan den voormaligen riviermond, bij het steile voorge- 

 bergte , lag hoogstwaarschijnlijk een van de talrijk versterkte plaat- 

 sen , door DRüsus in Nederland gevestigd tot verdediging der kust en 

 verzekering van de gemeenschap met het Britsche wingewest. Onder 

 Schoorl draagt eene buurt nog den naam Catrijp ; die naam doet niet 

 alleen denken aan Katwijk , maar ook aan het latijnsche ripa , oever. 



Hier worden herinneringen opgewekt aan den oudsten tijd, waar- 

 van de historie van Nederland gewaagt. 



Zoo ooit een Eomein aanspraak heeft , om met eere in die historie 

 te worden genoemd , dan is het drusus , de onversaagde held , maar 

 tevens de verstandige en werkzame landsbestuurder, die niet alleen 

 wist te overwinnen, maar ook wist te behouden en te bevestigen wat 

 hij overwon, en die zich door zijn menschelijk en edel gemoed de 

 liefde en gehechtheid van de bewoners dezer landen wist te verzekeren. 



Over het leven van drusus ligt een somber waas; hij was geen 

 Hamlet, — want hij wist wat hij wilde; maar toch — als wij den 

 zoon van Livia het moederlijke huis "en zijn magtigen stiefvader Augus- 

 tus zoo gretig zien verlaten om telkens terag te keeren naar de don- 

 kere wouden van zijn geliefd Germanië , dan vermoeden wij , dat er 

 een worm aan zijn leven knaagde , een verborgen verdriet , dat hij 

 alleen door zijn onversaagde togten in onbekende streken , door altijd 

 voorwaarts en voorwaarts te streven, — somtijds in woeste vaart, — 

 kon van zich afwerpen. 



En toch hield hij in dat rusteloos streven steeds een edel doel voor 

 oogen. Hij was de eerste die Nederland beschermde tegen het geweld 

 des waters, die dijken aanlegde en kanalen groef, waarvan thans nog 



