254 DE OMSTREKEN VAN ALKMAAR. 



zelfs het eenvoudige , maar niet schielijk vergetende landvolk gewaagt. 

 De praktische geest der Eomeinen, in den edelsten hunner vertegen- 

 woordigd, heeft den grondslag gelegd van Nederlands bestaan. 



Ik vermoed dat de Romeinsche heerschappij in het kalme tijdperk 

 van AUGUSTUS en onder het bestuur van drusus, hier te lande haar 

 hoogsten bloei heeft bereikt, dat toen langs de rivieren de meeste 

 sterkten zijn gebouwd en ook die kolossale gemetselde heirbaan is 

 aangelegd, van welke in den Anna-Paulowna-polder nog de sporen te 

 zien zijn. 



Drusus dood was in overeenstemming met zijn leven; somber en 

 raadselachtig. Hij was tot aan het einde der schrikverwekkende wouden 

 van Noord-Germanië doorgedrongen en had de Noordzee bereikt, daar 

 waar de Elbe in haar uitmondt. Op dien togt , zegt het geschiedver- 

 haal, kwam een vrouwelijk wezen van bovenmenschelijke gedaante hem 

 in den weg , zeggende : Waarheen , o onverzadelijke drusus , in uw wilde 

 vaart? Is het u niet genoeg, dit alles gezien te hebben? Waarom 

 keert gij niet terug? Want zie, reeds is van uwe werken en uw leven 

 het einde daar ! 



Drusus keerde onmiddellijk terug, maar nog voor hij den Eijn be- 

 reikt had, werd hy ziek en stierf. 



De geheimzinnige profetes heeft ook in ruimer zin waarheid ge- 

 sproken. De geest van het Noorden heeft dien van het Zuiden over- 

 wonnen. Maar toch zal de naam van drusus in eere blijven bij allen 

 die Nederlands verdedigingsstelsel tegen het water kennen en bewonderen. 



Van die verdediging is de Hondsbosscher zeedijk, hoewel uit veel 

 later tijdperk dagteekenend , een der belangrijkste en eerwaardigste 

 gedenkstukken. Die dijk is een uur gaans lang en wordt aan de bui- 

 tenzijde door paalwerk beschut. Dat paalwerk breekt de woede der 

 zee plotseling, zoodat bij noodweer de golven als getergde woestelin- 

 gen boven de palen en zelfs over den dijk spatten. Men is thans bezig 

 den geheelen dijk , evenals het noordelijkste gedeelte , met eene 

 steenglooijing te versterken , waardoor de kracht der golven meer ge- 

 leidelijk wordt gebroken. Met zulke groote vijanden is het altijd goed: 

 For titer in re , suaviter in modo. 



Aan de binnenzyde des dgks vond ik , behalve de blaauwe zeeaster 

 of suite {Aster Tripolium) , het melkkruid {Glaux maritima) en (op het 

 zoogenoemd Verdolven) in zeer groote hoeveelheid de zeekraal {Salicor- 

 nia herhacea) , die in Zeeland algemeen is en aan het strand onder 



