IETS OVER HET EOODE GRACHTWATER TE AMSTERDAM. 269 



aanleiding de wederopstanding der zwermsporen althans ten deele aan 

 de bemiddeling van dit gas toe te schrijven. Wat er later van de voor 

 goed rustende zwermsporen worden zal, kunnen wij niet bepalen. 



"Maar waarom nu "tingens ?" vraagt oen ongeduldige , die weten wil , 

 hoe het toch komt, dat in Amsterdam zulk rood water in de grach- 

 ten te zien was en die nog het verband niet begrijpt tusschen dat 

 vreemde verschijnsel en alles wat wij tot dusverre van doorgaans 

 ongekleurde of althans niet rood gekleurde dominosteentjes en roode 

 zwermsporen verhaald hebben. Om aan dien rechtmatigen eisch te vol- 

 doen, geven wy de volgende toelichting. 



Een enkele draad was voldoende , om aan den inhoud van onze groote 

 gevulde kom zyne roode kleur te onttrekken. Dit bewijst reeds , dat er 

 slechts zeer weinig kleurstof noodig was , om in ons geval eene be- 

 trekkelijk groote hoeveelheid vocht te kleuren; iets wat ook van an- 

 dere kleurstoffen bekend is. 



De ongekleurde dominosteentjes zijn hoogst waarschijnlijk, bijna zeker, 

 niets anders dan de korrelige inhoud van de androsporen , die niet in an- 

 theridiën veranderd zijn; — wellicht zijn deze androsporen niet be- 

 stemd voor zulk eene metamorphose , en verdienen derhalve de domi- 

 nosteen-figuurtjes zelven reeds den naam van zaadlichaampjes of sper- 

 matozoïden. 



Op het oogenblik dat deze androsporen uiteen vallen in zulke uiterst 

 kleine , later wat grooter wordende dominosteentjes , wordt ook de roode 

 kleurstof vrij. Deze kleurstof kan niet anders zijn dan eene roode 

 vloeistof, die in de androsporen besloten was , maar bij de sterke ver- 

 grooting , door ons gebruikt , bij hare ontsnapping onder het dekglaasje 

 slechts uiterst flauw gezien kon worden. Zelfs groote droppels van 

 het roode grachtwater , met het bloote oog gezien , deden zich kleur- 

 loos voor. 



Wij meenen derhalve gerechtigd te zijn tot het stellen der vol- 

 gende conclusiën: 



lo. Dat het grachtwater te Amsterdam , hoe duidelijk rood gekleurd 

 ook, slechts met weinig kleurstof bedeeld was. 



2o. Dat die kleurstof was eene roode , op zich zelf niet in het gracht- 

 water opgeloste , doch daarin uiterst fijn verdeelde stof. 



3o. Dat de scheikundige reactiën in die kleurstof deden vermoeden 

 eene plantaardige kleurende zelfstandigheid , overeenkomstig met die 

 van de roode kleurstof van wieren. 



