296 



VUUESPUWENDE BERGEN EN HEETE BRONNEN. 



verwachte, met angst gevreesde schudden en beven van den grond 

 wordt voelbaar. Voor den drang der saamgeperste gassen bezwijkend, 

 krimpt en barst de berg, en als stralen lüt een middenpunt vliegen 

 de verbrokkelde rotsen ver over den omtrek heen. 



Een uitbarsting van gloeiende gassen. 



Maar het slottooneel nadert: weldra zal het schouwspel, zoo vrees- 

 selijk schoon in al zijn bedrijven, zijn afgespeeld. Reeds is de krater 



