BIJDRAGEN TOT DE DIERLIJKE 

 PSYCHOLOGIE. 



Onder dezen algemeenen titel willen wij voortgaan van tijd tot tijd 

 zulke mededeelingen op te nemen als ons toeschijnen eenig licht te 

 kunnen verspreiden over het nog altijd duistere vraagstuk aangaande 

 de ziels vermogens der dieren. Natuurlijk bedoelen wij slechts die ge- 

 vallen, welke niet alleen door waarheidlievende personen zijn waarge- 

 nomen , maar die ook van genoegzaam gewicht zijn om er de aandacht 

 onzer lezers in het bijzonder op te vestigen. 



De heer r. p. van vollen hoven meldt ons de beide volgende voor- 

 beelden, waarvan het eerste tot bevestiging strekt van de ons door 

 Dr, EGELING medegedeelde waarneming (zie bl. 185). 



"Mijn hond was ook gewoon dikwijls medegenomen te worden om te 

 wandelen, en gaf dan telkens vele teekenen van blijdschap. Maar als 

 ik en mijne huisgenooten in meer gekleed kostuum binnenkwamen , en 

 ons gereed maakten om ter kerk te gaan of visites te maken, wist 

 hij zeer goed , dat hij daarmede niets te maken had , maar ging hij , 

 met blijken van teleurstelling , onder tafel of canapé liggen." 



"Van een ander hondje heb ik onlangs een zeer merkwaardig geval 

 ondervonden, toen ik hem op eene wandeling medenam. Hij ging als 

 naar gewoonte zeer vrolijk mede , tot dat hij bemerkte , dat ik den 

 kant opging naar eene plaats waar schietoefeningen gehouden werden. 

 Toen het geluid der schoten allengs duidelyker werd, kwam hij her- 

 haalde keeren tegen mij opspringen , als om door vriendschaps bewijzen 

 mij over te halen zijn zin te doen. Toen wij in het gezicht eener 

 zijlaan kwamen , liep hij snel vooruit , en een eindje die laan in ; toen 

 kwam hy weer bij mij om my te liefkozen , liep weer die laan in , 



