358 HYDROSTATISCHE TOESTELLEN IN HET DIERENRIJK. 



heele lichaam verbreiden. Alle tot deze klassen behoorende dieren , 

 welke waterbewoners zijn, moeten althans van tijd tot tijd aan de 

 wateroppervlakte komen om versche lucht in te ademen. Walvisschen , 

 dolfijnen , zeehonden , walrussen kunnen wel is waar eenen geruimen 

 tijd, zonder den stikkingsdood te sterven, onder water blijven, 

 maar toch zijn zij genoodzaakt telkens weder den kop daarboven uit te 

 steken om de lucht in hunne longen te vernieuwen. De daartoe 

 noodige krachtsinspanning is trouwens uiterst gering , want men mag 

 veilig aannemen dat het lichaam dezer dieren , reeds ten gevolge der 

 dikke speklaag onder de huid, nagenoeg even zwaar als water is. Bij 

 de zwemvogels keert zich zelfs de verhouding om. Hun lichaam is 

 altijd veel lichter dan water , omdat , even als bij andere vogels , hun 

 vederenbekleedsel lucht in tallooze kleine ruimten verdeeld bevat, 

 terwijl bovendien een gedeelte hunner beenderen hol en met lucht ge- 

 vuld is, en hunne longen zich in groote luchtzakken openen. Vele 

 zwemvogels kunnen dan ook alleen met hun voorlichaam onderduiken. 

 Wij zien het aan onze eenden , ganzen en zwanen. Anderen bezitten 

 wèl dit vermogen , maar laten zich , gelgk de meeuwen en zeezwaluwen , 

 daartoe uit de hoogte in hot water nedervallen, of, wanneer zij gelijk 

 de alken en pinguins , zich een tijdlang zwemmende onder water voort- 

 bewegen, dan vordert dit eene zeer groote krachtsinspanning, die 

 slechts korten tijd kan worden volgehouden, en waarbij laatstge- 

 noemden zich niet enkel van hunne van zwemvliezen voorziene pooten 

 maar ook van hunne vleugels als van roeispanen bedienen. 



Ook onder de in het water levende insekten treft men dergelijke verschil- 

 len aan. Eenigen bewegen zich altyd aan de oppervlakte des waters, zoo als 

 de algemeen bekende zoogenaamde waterspinnen [Hydrometra, Velia) 

 en draaikevertjes {Gyrinus) , aan welker achtereinde zich een hen dra- 

 gende luchtbel vertoont , die als een kwikzilverdroppel glinstert. Andere 

 insekten daarentegen, zoo als eenige soorten van kevers {Hydrophilus, 

 Dytiscus) en waterwautsen {Notonecta , Corixa , Nepa , Ranatra) zwem- 

 men onder water en komen slechts van tijd tot tijd aan de opper- 

 vlakte om boven hunne ademgaten versche lucht te verzamelen. Zelfs 

 leeft er in onze slooten een soort van spin {Argyroneta aquatica) , die 

 zich onder water ophoudt in een door haar uit spinsel gebouwd en 

 aan de eene of andere waterplant bevestigd nestje. Dit nestje heeft 

 eene half bolvormige gedaante, met de opening benedenwaarts gekeerd. 

 Daarin brengt de spin lucht, die zij met hare harige achterpooten 



