366 HYDROSTATISCHE TOESTELLEN IN HET DIERENRIJK. 



sclien klaarblijkelijk ook nog andere middelen dan dit tot rijzing en 

 daling in het water bezitten. Zij doen dit door de beweging harer 

 borst- en buikvinnen, en werkelijk heeft men bij sommige visschen, 

 vooral zeelten, gezien , dat zij , zelfs nog nadat de lucht uit hun zwem- 

 blaas op boven gezegde wijze d. i. door een steek met een troiquart, 

 verwijderd was en zij dus daardoor soortelijk zwaarder waren ge- 

 worden, toch nog alleen door de spierkracht, waarmede zij hunne 

 vinnen bewegen, tot rijzing in het water in staat zijn, al kost 

 hun dit ook, zoo als van zelf spreekt, eene grootere inspanning. 

 Bovendien, er zijn, gelijk wij boven zagen, vele visschen die een 

 zwemblaas missen, en deze moeten zich dus alleen met hunne 

 vinnen in het water op en neder bewegen. Dat derhalve de vinnen 

 tot die beweging gebruikte werktuigen zijn, is ontegenzeggelijk. De 

 vraag is alleen: of aan de samendrukking en uitzetting der zwem- 

 blaas door willekeurige spierbeweging ook een aandeel in die daling 

 of rijzing toekomt. Dit nu is niet gemakkelijk uittemaken. Ook zon- 

 der den invloed van eenige spierwerking zal, bij het rijzen en dalen 

 van den visch in het water, zich zijn zwemblaas uitzetten en inkrim- 

 pen, want dit is het noodzakelijk gevolg van het verschil in drukking. 

 En met hoe groote kracht dit geschiedt, wordt bewezen door de ge- 

 vallen, waarin bij visschen, die uit groote diepte zijn opgehaald, de ingewan- 

 den hetzij door den mond of zelfs door den gebarsten buikwand naar 

 buiten worden gedreven , omdat de in de zwemblaas bevatte lucht 

 eene grootere ruimte tracht intenemen en zich met geweld eenen weg 

 baant. Ook zelfs dan wanneer men met zekerheid kon aantoonen , dat 

 bij elke daling eene inkrimping, en bij elke rijzing eene uitzetting 

 der zwemblaas plaats grijpt , zoude daarmede niet anders bewezen 

 zijn dan hetgeen wij buitendien reeds lang weten , dat het volume 

 der lucht afhankelijk is van de daarop uitgeoefende drukking. 



Willen wij derhalve bovengestelde vraag beantwoorden, dan moeten 

 wij naar andere gronden uitzien , en deze moeten in de eerste plaats 

 ontleend worden aan het ontleedkundig maaksel van den visch. Nu is, 

 gelijk wij reeds zeiden, de zwemblaas met haar bovenvlakte tegen de 

 ondervlakte der wervelkolom aan gelegen , en wij kunnen er thans nog 

 bijvoegen, dat bij sommige visschen [Exocoetus ^ Cottus) met de wer- 

 velkolom beenige platen verbonden zijn , die een gedeelte der zwem- 

 blaas nog meer inhullen. Deze kan zich derhalve niet in alle richtin- 

 gen evenzeer uitzetten, maar alleen naar onderen en naar ter zijde. 



