378 HYDEOSTATISCHE TOESTELLEN IN HET DIERENRIJK. 



gevuld zijn. Deze kamers zijn gescheiden door tusschenschotten , in 

 welker midden zich openingen bevinden , die elk begrensd zijn door 

 een kort kalkbuisje. Door deze openingen heen strekt zich een vliezige 

 buis uit, die den naam van sijyho draagt, en niet anders is dan een 

 achterwaartsch verlengsel van den achtersten lichaamswand van het 

 in de voorste kamer huizend dier. Deze sipho stelt dus een doorloo- 

 pend verband tusschen al de kamers daar , zonder dat deze echter 

 met elkander in opene gemeenschap staan. De daarin bevatte lucht 

 is integendeel van alle zijden afgesloten. 



Het laat zich gemakkelijk inzien , ook zonder hier de door onder- 

 scheidene waarnemers , zooals woodwaud , quekett , meigen , opzettelijk 

 met dit doel verrichte metingen en wegingen mede te deeleu , dat 

 het soortelijk gewicht van den geheelen Nautilus aldus weinig ver- 

 schillen kan van dat van zeewater , en dat er daarom slechts eene geringe 

 verandering in het volume der lucht noodig is, om het dier te doen 

 rijzen of dalen. Van de wijze waarop die volume-verandering zoude 

 kunnen worden teweeg gebracht , heeft men zich tweederlei voorstel- 

 lingen gemaakt. Volgens de eerste , die reeds voor vele jaren door 

 BUCKLAND geopperd is, zoude het dier, wanneer het zich samentrekt, 

 het in de lichaamsholte bevatte vocht , dat, even als bij andere week- 

 dieren , een mengsel is van bloed en water , in de sipho drijven ; deze, 

 nu , zich in elk kamertje uitzettende , oefent op de daarin bevatte lucht 

 eene drukking uit, en. zoo wordt het geheele dier soortelijk zwaarder. 

 Houdt de samentrekking daarentegen op , dan krimpt de sipho in , de 

 lucht in de kamers zet zich wederom uit en het soortelijk gewicht neemt af. 

 Oppervlakkig beschouwd , schijnt die verklaring zeer voldoende ; en 

 zij is dan ook lang algemeen aangenomen. Toch is het niet te ont- 

 kennen , dat daartegen verscheidene bezwaren bestaan. Bij eene daling 

 die, gelijk wij zagen, tot 30 vademen toe bedragen kan, is het ver- 

 schil in drukking zoo groot, dat, indien de lucht bevat ware in eene 

 voor uit- en inkrimping vatbare blaas , zooals de zwemblaas der vis- 

 schen is , deze tot op ongeveer \ van haar volume zoude zijn samen- 

 gedrukt. Het laat zich niet aannemen , dat de wand van de schelp aan 

 zulk eene geweldige drukking, van omstreeks 6 atmospheren, weer- 

 stand kan bieden , nog minder dat de dunne , vliezige sipho zich , 

 zonder te scheuren , zoo sterk uitzetten kan. Hierbij komt dat er onder 

 de voorwereldlijke Nautiliten vele zijn, die, In de plaats van een vlie- 

 zige , een geheel van verkalkte wanden voorziene sipho hadden , welke 



