b WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



zeer velen gevonden te Gilgal op den oever des Jordaans en in het graf te 

 Tibneh, dat door guérin, de saulgy en anderen voor het graf van jozua 

 gehouden wordt. Deze laatste zijn volkomen gelijkend op de voor-historische 

 die men elders in den grond vindt. Zoo vond r. ook tusschen den Thabor 

 en het meer Tiberias , op een plateau , ongeveer 250 meters boven den Jor- 

 daan , in een recent terrein niet alleen , maar geheel aan de oppervlakte , een 

 bijl en andere werktuigen , die men kenmerkend acht voor de tertiaire en qua- 

 ternaire terreinen {Compt. rend. Tom. LXXIII, pag. 540). d. l. 



Ethnologische photographien. — De Ethnological Society heeft maatrege- 

 len genomen om photographien te maken van al de menschenrassen , die de 

 aarde bewonen , — maatregelen , die des te meer te waarderen zijn , omdat 

 eenige wilde volkstammen weldra verdwenen zullen wezen. Die photographien 

 zullen worden genomen op een zwarten grond , door duidelijk zichtbare lijnen 

 verdeeld in vakken van zes vierk. duimen , zoodat al de afbeeldingen de 

 afmetingen van de gephotographieerde individuen bevatten, en rechtstreeks 

 vergelijkbaar zijn. Hij , die poseert , moet staan , leunende tegen een zwarten 

 grond. De negatieven zullen naar Engeland worden gezonden, waar men er 

 positieven van trekken zal door de methode met kool, of op coUodion-vlie- 

 zen , die men met harden Canada-balsem bevestigen zal tusschen glasplaten 

 {Les Mondes, 5 Oct. 1871, pag. 86). d. l. 



DIERKUNDE. 



Phosphorescentie van de eieren van den glimworm. — Jousset heeft aan 

 de Académie des sciences medegedeeld, dat hij den 16 Juli twee vrouwe- 

 lijke exemplaren van Lampyris noctiluca naar huis bracht, en dat deze den 

 volgenden dag ongeveer 60 eieren legden, die van het oogenblik af dat zij 

 gelegd waren tot den 23 Juli lichtend bleven. Hij kon zijne waarnemingen 

 toen niet verder voortzetten , omdat hij de glazen buis , waarin hij ze bewaarde , 

 bij ongeluk open had gelaten, ten gevolge waarvan hij de eieren verdroogd 

 vond. Indien men een dezer eieren in het donker op een glasplaat verplet , 

 neemt men waar, dat het vocht, hetwelk zich op de plaat verspreidt, lich- 

 tend is en blijft tot het verdroogd is. Dit alles pleit niet voor de hypothese, 

 dat het lichten van Lampyris een elektrisch verschijnsel zijn zou. Overigens 

 zijn de eieren van Lampyris zeer groot naar evenredigheid van het dier, te 

 weten als de kop van een speld. Zij zijn geelachtig en de micropyle is zeer 

 duidelijk te zien {Compt. rend. Tom. LXXHI, pag. 629). d. l. 



