WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



STEREEKUNDE. 



Snelheid der meteoorsteenen bij den val op de aarde. — Den l^^^^ ja_ 



nuari had bij Hesle in Zweden een meteoorsteenen-val plaats , die aanleiding 

 heeft gegeven tot een onderzoek door Prof. nordenskjöld. Onder de bij 

 die gelegenheid opgemerkte feiten wekte er een zeer de verwondering , name- 

 lijk dat steenen van een kilogram gewicht, die op het ijs van de Larsta- 

 Viken gevallen waren, daarin slechts gaten van acht tot tien centimeters 

 diepte geslagen hadden en er dan weder uit opgesprongen waren. Bij de 

 planetarische snelheid die men aan de meteoorsteenen toekent, scheen dit 

 moeielijk te begrijpen. Prof. le conté doet echter opmerken , dat dit het 

 gevolg is van de vertraging die de meteoorsteenen ondervinden , wanneer zij 

 in den dampkring dringen. De invloed van den weerstand der lucht kan be- 

 rekend worden , en hij vindt dat , indien zulk een steen een kubus was , met 

 een soortelijk gewicht van 3 maal dat van water , de grootste snelheid van 

 den steen bij zijn val op de aarde niet meer dan 159 E. voet (ongeveer 52 

 meters) in ééne seconde zoude bedragen , terwijl , indien hij bolvormig was , 

 die snelheid per seconde tot 197 (bijna 65 meters) zoude klimmen ; zoodat 

 derhalve de snelheid , waarmede een steen van die zwaarte de aarde bereikt , 

 weinig meer dan Vio of Vs bedraagt van die van een geweerkogel op het 

 oogenblik dat deze den loop verlaat. Zwaardere steenen zouden echter eene 

 grootere valsnelheid hebben. {Nature 14 Sept. 1871, p. 398). hg. 



AARDKUNDE. 



Temperatuur in het binnenste van den tunnel door den Mont-Genis. — 



De hoogste temperatuur is gevonden juist op het punt , waar de berg (de 



2 



