10 



WETENSCHAPPELIJK BTJBLAD. 



Mont Fréjus) het hoogst (5307 E. voet) boven den tunnel is. Hier bedroeg 

 de temperatuur SS",! Fahr. , terwijl de gemiddelde temperatuur op den top 

 des bergs, afgeleid uit waarnemingen te San Theodule en te Turin, op 

 27'',3 F. geschat wordt, hetgeen eene toeneming van 1° op elke 93 voet 

 zoude aanduiden, welk cijfer echter eene verbetering moet ondergaan voor de 

 kromming der oppervlakte en dan tot 1° op elke 81 voet herleid wordt. 

 {Nature, 14 Sept. 1871, p. 396). hg. 



NATUURKUNDE. 



üitzettingSCOëficient der gassen. — Men weet reeds door de onderzoekin- 

 gen van REGNAULT dat de uitzettingscoëfificienten der verschillende gassen 

 tusschen Oo en 100^ niet gelijk zijn en dat die coëfiBcienten met de druk- 

 king veranderen. Prof. e. h. amagat te Freiburg heeft nader onderzocht 

 welken invloed de temperatuur van het gas daarop heeft. Zonder zijne me- 

 thode hier nader te beschrijven, bepalen wij ons hier tot de door hem voor 

 zwaveligzuur-gas en koolzuur-gas verkregen uitkomsten. Inzonderheid het eer- 

 ste biedt groote afwijkingen aan. Hij vond dat, de uitzettingscoëflficient der 

 lucht als 0,00367 aangenomen zijnde, die van zwaveligzuur-gas bedraagt: 



van 0' 



tot 



10° 0,004220 



„ 10° 





20° 0,004005 



„ 20° 





30= 0,003930 



„ 30° 





40° 0,003890 



„ 40' 





50° 0,003863 



„ 50= 





75° 0,003830 



„ 75° 





100° 0,003806 



van 100° 



tot 



125° 



0,003786 



„ 125° 





150° 



0,003771 



„ 150° 





175° 



0,003760 



„ 175° 





200" 



0,003754 



„ 200° 





225° 



0,003750 



„ 225° 





250° 



0,003748 



Koolzuur-gas vertoont veel geringere afwijkingen. Van 0^ tot 100° be- 

 draagt de uitzettingscoëfficient 0,00371, van 0'^ tot 200^' 0,003704; bij 

 200° vond hij daarvoor 0,003695, en het gas tot 250'' verwarmende bleek 

 de verandering in den uitzettingscoëfficient zoo gering te zijn dat zij binnen 

 de grenzen der waarnemingsfouten ligt. {Bibl. ttniv. Archives d. se. phys. et 

 nat., N°. 160, p. 320). hg. 



Over den tyd^ welken de damp van sommige vaste lichamen behoeft , 

 om zijn maximam van spanning te bereiken heeft de heer a. naumann proe- 

 ven gedaan. Hij onderzocht dit voor de dampen van anderhalf chloorkoolstof 



