28 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Fluorescerende barnsteen. — In 1869 — zoo berigt ïscheumak in zijn 

 voor korten tijd begonnen tijdschrift: Mineralogische Mittlieilungen — zond 

 de oostenrijksche consul-generaal te Palermo aan het museum te Weenen een 

 stuk barnsteen , dat aan de monding der Limeto bij Catania uit zee was op- 

 gevischt en dat eiken kenner door zijne blauwachtige kleur verraste. 



Aan de eene zijde heeft het nog de oorspronkelijke donkere korst, ook ver- 

 toont het eenige breukvlakten en eene grootere platte en gepolijste snee- 

 vlakte. In doorvallend licht honiggeel en helder, dus nauwelijks van gewoon 

 barnsteen te onderscheiden , is het bij opvallend licht donkerblauw van kleur 

 en eenigszins troebel , vooral als het op een donkeren grond is geplaatst. De 

 korst vertoont niets van deze verkleuring. Laat men, in plaats van wit, ge- 

 kleurd licht op het barnsteen vallen , dan neemt men het volgende waar. Bij 

 geel licht vertoont zich de stof helder geel en doorschijnend; slechts is de 

 kleur minder helder. In blauw of violet licht evenwel vertoont zij zich op eene 

 merkwaardige wijze veranderd. Zij is daarin geheel troebel — altijd de korst 

 uitgezonderd — en prachtig groen gekleurd. Alles toont aan dat men hier 

 te doen heeft met een verschijnsel van fluorescentie , door eene in de barn- 

 steen fijn verdeelde stof te voorschijn geroepen. ln. 



SCHEIKUNDE. 



Gevoelige reagentia voor kwik. — Merget, hoogleeraar te Lyon, heeft 

 bevonden dat oplossingen in koningswater van iridium , palladium , platina , 

 goud en zilver uiterst gevoelige reagentiën voor kwikzilver zijn : een met 

 zoodanige oplossing van iridium of zilver doortrokken papier wordt zwart 

 gekleurd door de kleinst mogelijke hoeveelheid kwikdamp bij elke temperatuur. 

 Merget heeft met dit reagens aangetoond, dat de athmospheer van elke 

 werkplaats , waarin kwik gebruikt wordt , en de kleederen , huid en haren 

 van eiken werkman , die daarin maar één uur vertoeft , met kwik bedeeld 

 zijn. — Daargelaten andere mogelijke toepassingen van dit feit (b. v. tot 

 oplossing van het vraagstuk der begrensde of onbegrensde atmospheren) , 

 zoo komt hier in aanmerking de mogelijkheid eener reproductie van allerlei 

 voorwerpen, die, volgens Dumas, uit de oogpunten van snelheid en goed- 

 koopheid de photographie verre achter zich laat, Eeeds zijn er eenige goed 

 gelukte proeven van die liydrargyrotypie of mercurotypie aan de Académie 

 des Sciences aangeboden. (Zes Mondes, 14 Déc. 1871, pag. 599), Moigno 

 verkiest mercurotypie boven hydrargyrotypie ; "de fransche eer en de 

 euphonie gebieden ons", zegt hij , "het eerste te adopteren". Over de euphouie 



