WETENSCHAPPELIJK BIJBl.AD. 53 



middelste, toch geheel volledig zijn. Ook zijn de raetacarpaalbeenderen geheel 

 vrij en niet tot een zoogenaamd kanonbeen versmolten. Aan de achtervoeten 

 heeft die versmelting der raetatarsaalbeenderen wel plaats , maar alleen de 

 beide middelste vingers nemen daaraan deel , en het kanonbeen vertoont nog 

 eene diepe groeve , ongeveer als bij de Pecari's Daarentegen heeft dit dier, 

 volgens FLOWER, een zamengestelde maag, even als Tragulns.E'mdélijtk heeft 

 nu ook Dr. chatin aangetoond, dat dit dier in het spierstelsel zijner lede- 

 maten vele punten van toenadering tot de zwijnachtigen vertoont {Vlnstitut, 

 1872 p. 68). Kort zamengevat , zoude men kunnen zeggen: dat de Hyaemoschus 

 door het maaksel zijner ledematen , zoowel wat het skelet als wat de spieren 

 betreft , tot de familie der zwijnachtige dieren , daarentegen door zijn tand- 

 stelsel en het maaksel der spijsverteringsorganen tot die der Hertachtige die- 

 ren behoort , zoodat de bovengenoemde naam van Biche-Cochon , door de 

 fransche kolonisten daaraan gegeven , inderdaad gerechtvaardigd is. 



Nog stippen wij hier aan dat overblijfselen van hetzelfde geslacht, zoo 

 niet van dezelfde soort als de Afrikaansche, door la rtet in de mioceue gronden 

 van SANSAN en door fraas in lagen van gelijken ouderdom bij Steinheim in 

 Wurtemberg gevonden zijn. hg. 



De ademhaling der visschen. — De heer grihant heeft eenige onderzoekingen 

 gedaan over de ademhaling der visschen. Wij stippen daaruit het volgende aan. 



Een visch (zeelt) absorbeert in eene beperkte hoeveelheid water al de daarin 

 bevatte zuurstof, welke door een nagenoeg gelijk volume koolzuur vervangen 

 wordt. Ook eenige stikstof wordt uitgeademd. Wanneer de zwemblaas verwij- 

 derd is , heeft ongeveer hetzelfde plaats , met uitzondering dat er geen stik- 

 stof wordt uitgeademd. Dit is in tegenstelling met de uitkomsten der proef- 

 nemingen van V. humboldt en proven^al, volgens welke er stikstof zoude 

 worden opgenomen en bijna geen koolzuur uitgeademd. 



Het opmerkelijkst resultaat zijner proefnemingen is echter het volgende : 

 Hij plaatst twee visschen der zelfde soort en zoo na mogelijk van gelijk ge- 

 wicht, den een in water, den ander in een mengsel van "/,„ van hetzelfde 

 water en ^/,^ bloed van een hond of van een koe. Het bloed is vooraf gede- 

 fibrineerd, In laatstgenoemd mengsel leeft de visch ruim dubbel zoo lang als 

 in het water. G. besluit daaruit dat de bloedlichaampjes, die rondstroomen 

 in de kieuwen van een visch , het vermogen bezitten om de zuurstof te ont- 

 trekken aan de daarmede in aanraking komende bloedlichaampjes of aan de 

 haemaglobine van een ander dier. Tevens doet hij opmerken dat dit licht 



