60 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



waterstofgas is inderdaad een uiterst gevoelig reagens voor zwavel. Zuiver 

 geprecipiteerd kiezelzuur geeft met die vlam geen kleuring; 500 grein kiezel- 

 zuur vrerden vermengd met een grein zwavelmelk. Minder dan '/jq^, grein van 

 dit mengsel werd gebracht op de oppervlakte van water , ijs of platinablik , 

 en dadelijk vertoonde zich, bij aanraking met de vlam, de blauwe kleur. Nog 

 op eene andere wijs kan de buitengewone gevoeligheid der waterstofvlam voor 

 de tegenwoordigheid van zwavel worden aangetoond. Wanneer men de vingers 

 eerst goed gewasschen heeft, geven zij geen de minste kleur, wanneer men 

 hen een oogenblik aan de vlam blootstelt ; maar zoodra men daarmede een 

 buis van gevulcaniseerd caoutchouc slechts even heeft aangeraakt, komt de 

 blauwe kleur te voorschijn , ja deze vertoont zich zelfs aan vooraf goed ge- 

 reinigde voorwerpen , b. v. een stuk platinablik , dat men met die vingers 

 heeft aangevat. 



Zwavel in verschillende verbindingen , als sulphaten en sulphiden , brengt de 

 blauwe kleuring teweeg. Ook zwavelzuur doet het, en wel zeer sterk. 



Met enkel zwavel , maar ook phosphorus laat zich met de waterstofvlam 

 ontdekken. De kleuring der vlam is dan eene groene. 



Tin veroorzaakt eene roode verkleuring. 



Ook verschillende gasvormige stoffen met de waterstofvlam in aanraking 

 gebracht , doen bepaalde kleuren ontstaan ; een geringe hoeveelheid chloor- 

 waterstofgas geeft er eene sterkere rood-bruine kleur aan , ammoniak eene 

 gele, koolzuur eene paarsche. 



Barrett meent zelfs dat men de waterstofvlam zoude kunnen gebruiken 

 als middel om te ontdekken of de lucht in de vertrekken zuiver genoeg voor 

 de ademhaling is. {Nature 18 April 1872 p. 483). hg. 



Nieuwe wyze van Chloorbereiding. — Deacon heeft gevonden dat zout- 

 zuurgas en zuurstofgas zich onder de tegenwoordigheid van eenige metaalzou- 

 ten reeds bij eene betrekkelijk lage temperatuur in chloor en water omzetten. 

 Het best voldoet hiertoe fijn verdeeld zwavelzuur -koperoxjd. Men handelt op 

 de volgende wijze. Stukjes van gewonen baksteen worden met eene verzadigde 

 oplossing van het koperzout doortrokken en gedroogd. Daarop worden zij in 

 een buis verhit en er een mengsel van zoutzuurgas en zuurstof of gewone 

 lucht over geleid. De reactie begint reeds bij 200ü , maar is het sterkst bij 

 370o tot 400o. Bij 430° begint eene vervluchtiging van koperchlorid. Blijft 

 men binnen de genoemde temperatuurgrenzen , dan vindt men , na afloop der 

 proef, het zwavelzuur-koperoxyd overanderd terug. D. verkreeg bij eene proef 

 meer dan het driehonderdvoudige aequivalent chloor van dat van het gebruikte 



