WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 75 



Bij een proefondervindelijk onderzoek , met behulp van een zeer geoefend 

 pianostemmer, vond T. de bovenstaande uitkomsten volkomen bevestigd. 



LN. 



Voortplanting van het geluid door water. — Gedurende het beleg van 

 Parijs zijn er door den heer lugas proefnemingen gedaan om te bepalen of 

 het mogelijk zou zijn om door deze voortplanting in het water der Seine eene 

 gemeenschap te openen tusschen de stad en verder gelegene plaatsen. Eerst 

 op 15 Juli 1. 1. heeft de heer l. zijne daarbij verkregen uitkomsten aan de 

 Académie des sciences medegedeeld. Wij nemen daarvan het volgende over. 



De daarbij gebruikte toestel : een klok die in 't water kon geluid worden 

 en een groote gehoorhoren aan het andere station, was volkomen gelijksoor- 

 tig met dien van colladon en sturm op het meer van Genève. Er werden 

 achtereenvolgens drie verschillende klokken beproefd. Van de eerste, die 40 

 kilogrammen woog, was het geluid hoorbaar tot op omstreeks 1800 meters. 

 Van de tweede, die 354 klg. woog, kon het veel sterkere geluid slechts op 

 1400 of hoogstens 1500 meters gehoord worden. Een schel eindelijk van 12 

 centimeters grootste middellijn, droeg niet veel verder dan 1000 meters. 



Deze uitkomsten bleven ver beneden de verwachting, daar colladon en 

 STURM het geluid van hunne klok, in het meer, tot 13500 meters hadden 

 kunnen waarnemen. ln. 



Oorzaak der ontploffing van fulminaten. — In dezelfde zitting der Acadé- 

 mie berigtten de HH. p. champion en ii. pellet aangaande hunne proef- 

 nemingen over dit onderwerp. Abel te Woolwich had, gelijk bekend is, 

 vroeger uit de zijne het besluit opgemaakt, dat die ontploffing voornamelijk 

 wordt voortgebracht door trillingen, welke in het fulminaat worden opgewekt 

 of daaraan medegedeeld. A. had voornamelijk met saamgedrukt schietkatoen 

 en met nitroglycerine gearbeid; c. en p. gebruikten lod-azotum. 



In een glazen buis van 13 m. m. middellijn en waaraan men, door ver- 

 schillende stukken aan elkaar te verbinden , in opvolgende proeven tot 7 meters 

 lengte gaf, werd aan elk der open einden 3 centigram lod-azotum geplaatst. 

 Het doen ontploifen van één dier beide hoeveelheden had steeds ook die van 

 de andere ten gevolge. 



Op elk der snaren van een contrabas, werd een weinig lodazotum nog 

 vochtig met behulp van een stukje goudvlies bevestigd. Toen dit droog was 

 geworden en men op eenigen afstand daarvan de snaren aanstreek, ontplofte 

 met den eersten streek reeds wat op de hoogste snaar geplaatst was; terwijl 



