WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 77 



in PFLüGEii's Archiv eenige proeven over de geleidbaarheid van levende 

 spieren medegedeeld. Levende spieren bieden meer weerstand aan den stroom welke 

 de vezels kruist, dan aan die daarlangs gaat, in de verhouding van 7:1. 

 Spieren in den toestand van rigor mortis toonen dit verschil niet. De speci- 

 fieke weerstand van levende spieren in de longitudinale richting, die van 

 kwik als 1 genomen, is 2 330 000, en in dwarse richting 15 134 000. Een 

 dergelijk verschil komt bij de zenuwen voor; de verhouding is hier 5:1. 

 De specifieke weerstand van zenuwen in de lengterichting is 2 554 000, in 

 de dwarse 12 586 000. De longitudinale weerstand van eene zenuw wordt 

 vermeerderd door haar tot 50" C. te verwarmen, waarbij de dwarse weer- 

 stand gelijktijdig vermindert. H. gelooft dat deze verschillen afhangen van 

 de verschillende polarisatie van de schede en van den kern der vezelen {Quar- 

 terly Journal of Science^ July 1872, pag. 405). d. l. 



SCHEIKUNDE. 



Zelfontbranding. — Uit eenige te Detroit genomen proefnemingen omtrent 

 zelfontbranding bleek , dat 1 ". een lap afgedragen katoen met gekookte lijn- 

 olie ingesmeerd , en met papier en vodden in een kist gesloten , 2 " een paar 

 met verf en olie overtogen oude schilderskielen , opgerold met een handvol 

 dennenspaanders er in , 3 " een handvol katoenen vodden , met een paar luci- 

 fers in een tinnen doos gesloten , 4 " papiersnippers , met een met benzine 

 besmeerd papier er boven op in een doos gesloten , — alle na eenige dagen van 

 zelf ontbrandden. De eerste proef werd genomen in eene vrij donkere kamer 

 bij koud weer {Quarterly Journal of Science ^ Juli 1871, pag. 410.) 



D. L. 



AARDKUNDE. 



Nummuliten en Orbituliten uit de Jura-periode. — Onder de herhaaldelijk 

 tegen de ontwikkelingshypothese aangevoerde bezwaren , behoort het als het 

 ware plotseling optreden van zeer talrijke organismen in een zekere periode , 

 die in eene vroegere niet vertegenwoordigd waren. Zoo b. v. is het begin 

 der eocéne-periode vooral gekenmerkt door het in geweldige massa's optreden 

 van Nummuliten. Dr, c. w. gümbel, na in eene zeer lezenswaardige inleiding 

 duidelijk aangetoond te hebben hoe zwak de bovengenoemde tegenwerping is , 

 beschrijft nu eenige soorten van Nummulites en Orhitulites , die door hem in 

 gesteenten der Jura-periode gevonden zijn , namelijk : Nummulites jurassica 

 in den jurakalk van Franken , tegelijk met verschillende soorten van Annno- 



