82 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



der warmte-effekten , welke men op deze wijze verkrijgt , gemakkelijk te ver- 

 klaren is. Thans heeft hij zich weder tot het brekingsspectrum gewend , maar 

 een geheel andere methode dan de gewone voor zulk onderzoek bij het zijne 

 gevolgd. Hij ving zulk een spectrum op een hollen glasspiegel, die aan de 

 oppervlakte naar de Poucaultsche methode verzilverd was , op. Een Mellonizuil 

 kon nu gemakkelijk zoo vóór dien spiegel geplaatst worden , dat al de stralen 

 van het spectrum, door dezen convergent gemaakt, het eene uiteinde van de 

 zuil troffen. Door een scherm , op den weg der stralen tusschen het prisma 

 en den spiegel geplaatst , kon men nu een willekeurig deel van het spectrum 

 als 't ware afsnijden. Een tweede scherm werd, als het eerste een deel 

 van het violette einde des spectrums wegnam, zoo geplaatst, dat het de 

 ultra-roode, de donkere warmtestralen opving, en evenzeer diende het, bij 

 afsnijding van het roode spectrumeinde , tot onderschepping van de ultra-violette 

 stralen. Draper namelijk wenschte voor het oogenblik zich tot het onderzoek 

 van de warmte uitsluitend in het zichtbare deel des spectrums te beperken. 



Beurtelings werden nu door het eerste scherm de meest en minst breek- 

 bare helften van het zonnespectrum afgesneden en de werking van het over- 

 blijvende deel op de Melloni-zuil onderzocht. Door "helften" wordt hier ver- 

 staan de beide deelen die zich uitstrekken van eene plaats, waar de stralen 

 naar angström eene golflengte van 5768 hebben , tot aan den uitersten grens 

 der zichtbare roode en der zichtbare violette stralen. 



De uitkomst van de vergelijking der werking van die beide helften was 

 "dat de verwarmingen", — het zijn draper's eigen bewoordingen die wij hier 

 aanhalen , — "door beide teweeggebracht , zoo nabij de gelijkheid zijn , dat men 

 de verschillen gerust aan waarnemingsfouten kan toeschrijven. Dit zoo zijnde ^ 

 volgt daaruit noodzakelijk dat twee reeksen van trillingen , uit verschillende 

 deelen van het spectrum , dezelfde verwarmingskracht moeten bezitten , onver- 

 schillig welke hare golflengte zij". 



Deze uitkomst is door draper afgeleid uit een zeer groot aantal bepalingen , 

 verricht met behulp van prisma's uit klipzout, flintglas, kwarts en zwavel- 

 koolstof. LN. 



Menschenhaar-elektroskoop. — In een ook overigens zeer lezenswaard , maar 

 niet voor een uittreksel geschikt opstel: Verschiedene Versuche üher Rei- 

 hungselektricitat (carls Repertorium filr Experimentalphysik etc. , VIII , 

 S. 74.) vestigt hagenbagh de aandacht op de elektrische eigenschappen van 

 het menschenhaar. Een lang, droog menschenhaar wordt, als het met een 

 kattenvel gewreven wordt positief, en als het met schietkatoen gewreven wordt 



