92 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



De noctilucine wordt door eigene organen afgescheiden bij een aantal 

 lichtende insekten {Lampyris , Elater , Scolopendra electrica enz,) , wellicht bij 

 alle , en die afscheiding staat bij de genoemde hoogere lichtende dieren tot zekere 

 hoogte onder den invloed van het zenuwstelsel , zoodat zij hun licht naar 

 willekeur kunnen doen ophouden. Maar diezelfde noctilucine wordt, onder 

 zekere voorwaarden van temperatuur en vocht , ook voortgebracht in rottende 

 dierlijke stoffen : vleesch , visch , bloed , soms ook in urine , alsmede somtijds 

 in plantaardige stoffen , b. v. aardappelen. Ook wordt zij afgescheiden 

 door sommige levende planten (Agaricus , Euphorhia enz.). Welke echter de 

 bron der noctilucine is , zij geeft altijd hetzelfde , te weten een bijna mono- 

 chromatisch licht , hetgeen een spectrum geeft dat vooral zichtbaar is tusschen 

 de strepen E. en F. en, voor zoover phipson het heeft kunnen onderzoe- 

 ken, dezelfde chemische eigenschappen bezit. {Compt. rend. Tom, LXXV, 

 pag. 547). D. L. 



Roesten van het ijzer. — Door proefnemingen , welke hij in eene voor 

 eenige maanden te Hanover verschenen dissertatie heeft beschreven en door 

 discussie van vroeger door anderen verkregene , is de Heer von hutten ge- 

 komen tot de volgende uitkomsten : 



1". "De zuurstof uit de lucht, active zoowel als passive, kan slechts dan 

 het ijzer oxyderen , als zij opgelost is in eene waterlaag , die de oppervlakte 

 van dit metaal bedekt." 



Indien men namelijk de vorming van zulk een laag verhindert, — hetzij 

 door het metaal op eene temperatuur te houden , welke die der vochtige lucht , 

 waarin het gedompeld is , een weinig overtreft , hetzij door te zorgen , dat 

 de spankracht van den in die lucht aanwezigen waterdamp nooit geheel haar 

 maximum kan bereiken , — dan kunnen blanke ijzerstukken dagen achtereen 

 met lucht en waterdamp in aanraking blijven, zonder eenig spoor van roesten 

 te vertoonen. 



2". "Droog koolzuurgas kan mede geene oxydatie van het ijzer teweeg- 

 brengen. Het kan dit alleen , wanneer het door oplossing in water tot een 

 zuur is geworden." 



Het bewijs hiervoor is langs denzelfden weg verkregen , die boven voor 

 zuurstof is aangeduid. Belangrijk is hierbij , dat steeds door de aanraking van 

 ijzer met koolzuurhoudend water , behalve koolzuur-ijzeroxydule , ook vrije wa- 

 terstof wordt gevormd , zoodat men zich het geheele proces als eene substitu- 

 tie van waterstof door ijzer in het koolzuurhydraat kan voorstellen. 



3 ". Het roesten kan ook in water , dat vrij is van zuurstof en koolzuur , 



