14 NIEUWE TOEPASSINGEN DER PHOTOGRAPHIE. 



hoogste gewicht is, — dit onderzoek kan door anderen herhaald en 

 aan de bij wetenschappelijke nasporingen vaak zoo noodige controle 

 onderworpen worden. 



Bekend is het reeds sedert verscheidene jaren gemaakt gebruik der 

 photographie tot registreering van meteorologische waarnemingen, tot 

 het verkrijgen van getrouwe afbeeldingen der zonnevlekken , en vooral 

 van de merkwaardige verschijnsels bij totale zoneclipsen. 



Eeuige nieuwere , veel belovende toepassingen zijn de volgende. 



Professor butherford is bezig sterrekaarten langs den photographi- 

 schen weg te maken. Hij bezigt daarvoor een door een uurwerk be- 

 wogen teleskoop , die van een kleine camera , in plaats van een oculair , 

 voorzien is. Ongeveer zes minuten zijn echter noodig, om eenen ge- 

 noegzamen indruk op de gevoelige plaat te maken. Bovendien zijn de 

 lichtstippen die wy sterren noemen voor een groot deel zoo klein , 

 dat men hen lichtelijk verwarren zoude met kleine witte vlekjes , die 

 zelfs in eene goed gelukte photographie hier en daar overblijven. Daarom 

 gebruikt r. de volgende voorzorgen. Hg laat van elke ster op dezelfde 

 gevoelige plaat tweemaal een beeldje ontstaan , door de beweging van 

 het uurwerk en tevens de expositie een halve minuut af te breken , 

 in welken tijd zich de sterren iets verplaatst hebben. Zoo vormen zich 

 dubbele beeldjes die, wanneer de sterren eene zekere grootte hebben, 

 tot korte lijntjes worden. 



Eutherford heeft ook photographische afbeeldingen van het zonne- 

 spectrum gemaakt, die vooral daarom de aandacht verdienen, omdat 

 er op eenige plaatsen bijzonderheden in waarneembaar zijn , die het 

 oog, in het op de gewone wijze gevormde spectrum niet vermogt te 

 ontdekken. Inderdaad is ook de gevoelige collodionlaag voor eenigszins 

 andere indrukken vatbaar dan het menschelijk oog. Het gephotogra- 

 pheerde spectrum is verder uitgebreid aan de zijde van het violet; 

 en daar vertoonen zich strepen, die het oog niet of althans veel min- 

 der duidelijk ziet. Daarentegen ontbreekt in het gephotographeerde 

 spectrum dat gedeelte hetwelk door de gele stralen gevormd wordt, 

 die in het oog duidelijk waarneembaar zijn. Beide spectra vullen elk- 

 ander dus , om zoo te spreken , aan. 



Professor yoüng heeft zelfs getracht de zonderlinge protuberancen 

 langs den rand der zonneschijf, die ook in de bij totale zoneclipsen 

 vervaardigde photographiën zichtbaar zijn, bij gewoon daglicht te 

 photographecren , en enkele malen is hem dit werkelijk gelukt. Hij 



