28 TWEE BELEEFDHEIDSBEZOEKEN VAN DEN BLIKSEM. 



stroombaan is aangebracht, — dan wordt de toestand des afleiders 

 voor goed verklaard. 



Dat dit oordeel , weinige maanden vroeger geveld , juist was , bleek 

 overtuigend op den 9 Sept. 1865. Toen verspreidde zich, nadat een 

 hevig onweder boven deze stad en hare omstreken had gewoed , het 

 gerucht, dat men den toren der groote kerk door den bliksem had 

 zien treffen. En inderdaad , toen den instrumentmaker fünckler alhier , 

 welke de bovengenoemde afleiders had vervaardigd en geplaatst , gelast 

 werd om na te zien of er van dit treffen ook sporen waren gebleven , 

 vond hij de platina-spits van den afleider, die door hem zuiver in 

 eene scherpe punt iiitloopend was aangebracht , in den toestand , waarin 

 zij hiernevens is afgebeeld. Men ziet hier het boveneind 

 van den roodkoperen stang , die van boven , waar hij 

 kegelvormig toeloopt, is bedekt met een omstreeks 

 0,3 m.m. dikken mantel vr.n platina. Beide metalen 

 zijn door de elektrische ontlading een eind weegs ge- 

 smolten. Het grootste deel van het gesmolten metaal 

 is bovenaan blijven zitten. Uit de massa daarvan kan 

 men reeds de hevigheid der ontlading afmeten, maar 

 duidelijker nog blijkt deze uit het feit, dat blijkbaar 

 een ander deel der beide metalen in een toestand van 

 heftige gloeijing is uiteengespat of althans weggedro- 

 pen. Op de oppervlakte van het koper toch vertoonen 

 zich een groot aantal op de teekening mede zichtbare 

 zeer kleine , min of meer half bolvormige verhevenheden , blijkbaar 

 ontstaan door dat gloeijende koperbolletjes en enkele van platina tegen 

 die oppervlakte zijn aangeworpen, toen zij nog heftig genoeg gloeiden 

 om zich door smelting van de metaaldeelen , waarmede zij in aanra- 

 king kwamen , daarin vast te hechten. Iedereen , die wel eens proeven 

 aangaande de smelting van metaaldraden door de ontlading eener 

 leidsche flesch heeft gedaan en dus weet, welk een sterk geladene be- 

 kleede oppervlakte van aanzienlijke grootte men behoeft om een pla- 

 tinadraad ter dikte van een haar te doen smelten , zal zich van de 

 hevigheid der ontlading , welke deze smeltingsverschijnselen te weeg 

 bracht, een denkbeeld kunnen vormen. Toch was die ontlading, gelijk 

 uit eene zorgvuldige inspectie van het kerkgebouw bleek, geheel on- 

 schadelijk daar langs nedergedaald. 



De spits werd spoedig door een nieuwe vervangen, waarvan de pla- 



