34 BIJDRAGE TOT DE GESCHIEDENIS DER HAGELTHEORIEN. 



afkoeling en neerslag. De noodzakelij klieid van het steeds dieper en 

 dieper zinken der koude luchtlagen wordt afgeleid uit de snelle ver- 

 dichting van waterdamp , die ook luchtbewegingen , wervelwinden en 

 winden in alle richtingen doet ontstaan. Vandaar de luchtstroomen , 

 die vele waarnemers uit de wolken zagen te voorschijn treden; ook 

 verklaren zij het feit, dat de wind, gedurende eene hagelbui, geen 

 oogenblik dezelfde richting behoudt. 



De wijze , waarop schwaab de koude verklaart , die tot bevriezing 

 noodig is , is zeer vernuftig gevonden. De neerslag , in de onweerswolk 

 ontstaan , zal naar beneden vallen en in die warmere lagen zoolang 

 verdampen , tot deze verzadigd zijn. Is dit punt bereikt , dan zetten 

 zich de nevelblaasjes op de droppels neer , of meer droppels verbinden 

 zich. Op hunne beurt zullen zij in lagere luchtlagen verdampen en deze 

 verzadigen. Zoo verkrijgt men , van boven naar beneden gaande , steeds 

 nieuwe verdamping , en , door den aanhoudenden toevoer van koude 

 luchtmassa's , nieuwen neerslag. Deze koude en de koude , die ontstaat 

 door het absorbeeren van eene groote hoeveelheid warmte, doet einde- 

 lijk den neerslag bevriezen en vormt zoo vlokkig ijs , kleinere en groo- 

 tere ijsstukken (Graupeln) , die door den luchtstroom en door andere 

 nieuw ontstane stroomen worden rond gedreven, waarbij zij zich tegen 

 elkaar aanzetten. Door de aldus ontstane winden komt er steeds nieuwe 

 koude lucht aan, die nieuwen neerslag geeft op de sneeuwvlokken en 

 "Graupeln"; deze bevriest, en zóó ontstaat de losse inwendige, en de 

 volgende schaalachtige vaste structuur der grootere hagelkorrels , die 

 wij bij vele hagelbuien kunnen waarnemen. Ook kunnen verscheidene 

 "Graupeln" aan elkaar vriezen en groote hagelsteenen vormen. 



Wanneer de koude luchtstroom onder de onweerswolk dóór stroomt, 

 dan vermengen zich de aanrakingsvlakken. Er ontstaan regendroppels , 

 die in den kouden luchtstroom daaronder bevriezen , en , óf als hagel- 

 korrels , die geheel doorschijnend zijn , naar omlaag vallen , óf voor 

 hunne aankomst op aarde weder gesmolten zijn. De koude lucht daalt 

 steeds en drijft de warme voor zich uit , zoodat de bergbewoner de 

 koude lucht vroeger gevoelt dan de dalbewoner. Dit is mede de oor- 

 zaak van de drukkende warmte , die een onweer voorafgaat, en van de 

 afkoeling, die er gewoonlijk op volgt. 



Dringt de koude luchtstroom in de onweerswolk , dan wordt er van 

 de met waterdamp verzadigde lucht een deel naar boven gedrongen 

 en daar afgekoeld. Vervolgens zinken deze luchtlagen weer in den kou- 



