46 BIJDRAGE TOT DE GESCHIEDENIS DER HAGELTHEORIEN. 



eeu hoogere wolk Graupeln hieronder , dan slaat water daarop neer , 

 en dit wordt aanstonds vast ; wegens de lage temperatuur ontstaat er 

 op die wijze eene groote massa ijs. 



DuFOUR meent , dat de zichtbare waterdamp bestaat uit soliede bol- 

 letjes en niet, zooals halley en de saüssure aannamen, uit blaasjes. 

 Deze bolletjes drijven in een middenstof (lucht) , die hen van alle zijden 

 omringt, en onder deze omstandigheden kan er zeer gemakkelijk eene 

 afkoeling onder O" plaats hebben. Hij stelt zich de zaak nu zóó voor , dat 

 koude luchtstroomen andere verzadigde ontmoeten zullen , dat in bij- 

 zondere , niet nader te bepalen gevallen de waterbolletjes onder nul gra- 

 den worden afgekoeld en toch vloeibaar blijven zullen , en dat ze door 

 de hevige beweging in de atmosfeer zullen blijven zweven. Waarschijn- 

 lijk zijn er ook sneeuwvlokjes onder, die met de eerst bevroren zeer 

 kleine bolletjes de kernen der hagelsteenen zullen vormen. De in bewe- 

 ging zijnde lucht brengt de reeds bevroren deelen bij elkander en ver- 

 mengt ze met andere , die nog niet bevroren zijn en wier afmetingen 

 zonder twijfel zeer verschillen. 



Wanneer de waterbolletjes beneden nul graden vloeibaar zijn geweest , 

 dan moet men in hunne agglomeraties de afzonderlijke bolletjes met het 

 bloote oog of met het mikroskoop kunnen waarnemen, en tusschen de lagen 

 der korrels de aanwezigheid van lucht kunnen constateeren. Dat die lucht 

 werkelijk aanwezig is in de korrels , is , volgens dufour , die de waarne- 

 mingen van HARTING niet schijnt te kennen, direct waargenomen door 

 KAEMTZ, WALLER, e. a. die sommige hagelsteenen vonden, waarin het 

 volumen lucht dat van het ijs overtrof. Het wordt ook bewezen, door 

 de omstandigheid , dat de hagelkorrels minder zwaar zijn dan men uit 

 het volumen zou opmaken, dat zij soms minder snel vallen dan men 

 verwachten zou, en betrekkelijk weinig pijn veroorzaken, wanneer 

 men het ongeluk heeft zich in een hagelbui te bevinden. 



De aanleidende oorzaak van het bevriezen der eerste bolletjes , kan , 

 volgens DUFOUR, gelegen zijn in elektrische ontladingen, in het over- 

 gaan der elektriciteit van het bolletje zelf (waarbij hij echter alleen 

 aan eene zuiver mechanische werking wil gedacht hebben) , of in sneeuw- 

 vlokjes , die, binnen in het bolletje dringende, de sneeuwkernen vor- 

 men. Blijkens de aardsche lichamen (strootjes , enz.) , die men soms in 

 do hagelsteenen gevonden heeft, kunnen ook deze de aanleiding tot 

 het bevriezen zijn. 



Is de temperatuur ver beneden nul graden, dan bevriezen de andere 



