BIJDRAGE TOT DE GESCHIEDENIS DER HAGELTHEORIEN. 51 



in Bonn volkomen bevestigd. Het spreekt wel van zelf, dat de waar- 

 neming van hetgeen er plaats heeft, wanneer kristallen ontstaan uit 

 vloeistofien , die in zeer fijn verdeelden toestand in een of ander me- 

 dium aanwezig zijn, rechtstreeks kan worden dienstbaar gemaakt aan het 

 vraagstuk der hagelvorming. Ook in de atmosfeer is het water in zeer 

 fijn verdeelden toestand aanwezig. Misschien wordt langs dezen weg 

 ook de rol opgehelderd, die de niet-gecondenseerde waterdamp bij de 

 vorming der hagelkorrels vervult ' . 



Het is zeer licht mogelijk, dat proeven als die van düfour en 

 BERGER , die van vogelsang , weiss en anderen ons zóó bekend zullen 

 maken met hetgeen er in de atmosfeer moet vooiTallen, dat de hagel- 

 korrels ons slechts mededeelen , wat wij reeds van elders weten. 



Wij moeten dus naar mijne overtuiging geduldig wachten, tot onze 

 kennis aangaande de drie punten , die ik hierboven besprak , den over- 

 gang van waterdamp in water, het samenstel der hagelkorrels en 

 het ontstaan der kristallen, wat meer uitgebreid zal zijn, voordat 

 wij eene nieuwe hageltheorie opstellen. Want, zooals ik reeds in den 

 aanvang zeide , het verschijnsel van den hagel is in zekeren zin : Ie 

 couronnement de l'édifice." Zoo ergens, dan treedt hier die eenheid in 

 de natuur te voorschyn, die wij zoo gaarne bewonderen. Of is het 

 niet een verheven denkbeeld , dat hij , die de wetten opspoort , volgens 

 welke de mineralen zich in de diepste diepte der aarde gevormd heb- 

 ben, bewust of onbewust de verschijnselen tracht te verklaren, die 

 op de hoogste hoogte van onzen dampkring optreden? 



* ScHUMACHER beweerde reeds, dat het ijs rechtstreeks uit waterdamp kan ontstaan. 

 DupoUR maakt uit vele waarnemingen op, dat de onzichtbare waterdamp, zonder zicht- 

 baar te worden, groote hoeveelheden water doet ontstaan. 



4» 



